Motivatie & Challenges

Morgen is het september en ik heb besloten dat dit mijn maand wordt. De hele zomer ben ik losser geweest met eten — terrasjes, BBQ's, vakantie — en het resultaat mag er zijn. 4 kilo erbij. Niet het einde van de wereld, maar ik merk dat ik me ook minder lekker voel. Opgeblazen, moe, geen zin om te bewegen. Kennen jullie dat? Mijn plan: de komende 4 weken gewoon weer structuur erin. Niet per se een streng dieet, maar weer normale porties, meer groente, en elke dag een halfuurtje wandelen. Klein beginnen. Is er iemand die ook van september een soort reset-maand wil maken? Lijkt me leuk om samen te doen.

Net twee weken terug van vakantie in Frankrijk en ik durf bijna niet op de weegschaal te staan. Vóór de vakantie was ik zo lekker bezig — 4 kilo afgevallen in twee maanden. En nu heb ik het gevoel dat ik weer helemaal bij af ben. Elke dag uitgebreid ontbijt, stokbrood bij de lunch, 's avonds lekker uit eten. En de wijn hè, die ging er ook goed in. Was heerlijk, maar nu baal ik wel. Het ergste is dat ik moeite heb om weer in mijn ritme te komen. Gisteren heb ik alweer een halve rol koekjes opgegeten terwijl ik dacht "morgen begin ik echt weer". Herkenbaar voor iemand? Hoe zijn jullie na een vakantie weer opgepakt?

Ik las ergens dat het helpt om elke week of elke maand een foto van jezelf te maken. Zodat je het verschil kunt zien als je terugkijkt. Want op de weegschaal gaat het soms zo langzaam dat je het gevoel hebt dat er niks gebeurt, maar op foto's zie je het wel. Maar ik vind het een beetje gênant eerlijk gezegd. Ik wil niet steeds naar mezelf staan kijken en dan denken wat een puinhoop. Maar misschien is het juist goed om het te doen? Zijn er hier mensen die dat doen? En helpt het echt met de motivatie? Ik zoek een beetje naar manieren om vol te houden want het gaat best traag bij mij.

De zomer is bijna voorbij en eerlijk gezegd ben ik behoorlijk losgeweest met eten de afgelopen weken. Barbecues, ijsjes, rosé — je kent het wel. Ik heb geen idee wat de weegschaal zegt want die heb ik bewust vermeden. Maar nu de kinderen bijna weer naar school gaan krijg ik weer zin in structuur. Ik wil in september gewoon opnieuw beginnen, zonder schuldgevoel over de zomer. Gewoon weer gezond koken, wandelen, en normaal doen. Wie doet er mee? Zullen we er samen een soort september-challenge van maken hier?

Ik heb het er zo moeilijk mee. Overdag gaat het prima, ik eet netjes mijn ontbijt en lunch, doe een wandelingetje. En dan 's avonds op de bank... dan begint het. Eerst een koekje bij de koffie, dan nog eentje, en voor ik het weet zit ik met mijn hand in de chipszak. Alsof al die moeite van overdag voor niks was. Mijn man snapt het niet, die kan gewoon nee zeggen. Ik probeer het echt, maar rond een uur of negen word ik gewoon zwak. Herkennen jullie dit? En wat doen jullie eraan?

Het is al weken warm en ik merk dat mijn motivatie om gezond te eten helemaal weg is. Het enige wat ik wil is ijsjes en koude rosé. Wandelen in deze warmte is ook niks, ik ben na vijf minuten doorweekt. Ik was zo lekker bezig. Sinds april al 6 kilo kwijt. Maar nu in de zomer voel ik me echt vastzitten. Het koken heb ik helemaal laten varen, het is alleen maar broodjes en salade uit een zak. Hoe houden jullie het vol met dit weer? Of moet ik gewoon accepteren dat de zomer even een pauze is?

Ik val iedere zomer weer in dezelfde valkuil. Overdag gaat het prima, ik eet gewoon normaal en gezond. Maar 's avonds als het lekker warm is en je buiten zit met een wijntje erbij, dan begin ik te snacken. Chips, nootjes, kaasblokjes, alles wat erbij staat gaat erin. En dan de volgende ochtend sta ik op de weegschaal en denk ik ja logisch. Maar de volgende avond doe ik het gewoon weer. Het is net alsof mijn discipline om negen uur 's avonds op is. Is dit herkenbaar? En hoe gaan jullie hiermee om in de zomer?

Hoi allemaal, We zijn net terug van twee weken Spanje en ik durf bijna niet op de weegschaal te staan. Toch gedaan vanochtend en het zijn er drie erbij. Die sangria en tapas waren lekker hoor, maar nu moet ik er weer tegenaan. Het punt is dat ik voor de vakantie zo lekker bezig was. Elke ochtend een stukje wandelen, doordeweeks gezond eten, af en toe een portie minder. Ging prima zo. Maar nu voelt het alsof ik weer helemaal opnieuw moet beginnen en dat is best demotiverend eerlijk gezegd. Mijn man zegt gewoon weer oppakken wat je deed, maar ik merk dat ik dan toch in mijn hoofd denk van ja maar die drie kilo... En dan ga ik te streng beginnen, hou ik het een week vol en dan val ik weer terug. Hoe doen jullie dat na een vakantie? Gewoon weer oppakken waar je was gebleven? Of beginnen jullie met iets strengers om die extra kilos er snel weer af te krijgen?

Ik doe het nu al een paar maanden best goed met gezonder eten, maar de zomer maakt het me zo moeilijk. Elke week wel een barbecue bij vrienden of familie, terrasje pakken na het werk, en overal van die ijskraampjes. Vorige week heb ik drie avonden op rij buiten gegeten en ik durf bijna niet op de weegschaal te kijken. Het is niet dat ik bewust ongezond kies, maar bij een barbecue pak je toch al snel een stokbroodje erbij en nog een toetje. Hoe doen jullie dat? Gewoon lekker genieten en in september weer oppakken, of proberen jullie ook in de zomer op schema te blijven?

Ik zit nu al drie weken op hetzelfde gewicht en ik snap het niet. De eerste twee maanden ging het zo lekker, elke week een pondje eraf. Nu staat die weegschaal muurvast op 78 kilo. Ik eet niet anders dan daarvoor. Ontbijt overslaan, 's middags een salade, 's avonds normaal mee-eten met het gezin maar dan kleinere porties. Beweeg ook gewoon, elke dag een rondje lopen van een half uurtje. Moet ik nu iets anders gaan doen? Minder eten? Meer sporten? Of gewoon volhouden en wachten? Ik merk dat ik het mentaal best lastig vind zo. Je doet je best en er gebeurt niks. Heeft iemand dit ook gehad en wat hielp toen?

Mijn buurvrouw en ik zijn 3 maanden geleden samen begonnen met bewuster eten. Niet echt een dieet, meer dat we elke ochtend even appen wat we die dag gaan eten en 's avonds hoe het ging. Dat klinkt simpel maar het werkt verbazend goed. Als je weet dat iemand meekijkt ga je toch net iets minder snel die zak chips opentrekken. En als je een slechte dag hebt dan stuurt zij iets leuks en andersom. Ik ben nu 4 kilo kwijt en zij 3,5. Niet spectaculair maar we houden het wel vol en dat is voor mij de eerste keer. Heeft iemand anders dit ook gedaan?

Ik stond elke ochtend op de weegschaal en als ik 200 gram meer woog dan de dag ervoor was mijn hele dag verpest. Zelfs als ik me goed voelde en goed had gegeten. Mijn zus zei op een gegeven moment: doe dat ding weg voor een maand. Ik heb hem in de kast van de logeerkamer gelegd en het is nu dag 18. Eerlijk? De eerste week was raar. Alsof je iets mist. Maar nu merk ik dat ik veel rustiger ben. Ik let meer op hoe ik me voel in plaats van op een getal. Mijn spijkerbroek zit losser dus er gebeurt wel iets. Is er iemand die dit ook heeft geprobeerd of die mee wil doen?

Ik weet niet of iemand dit ook doet, maar ik heb een glazen pot op het aanrecht staan. Elke keer als ik een gezonde keuze maak, doe ik er een muntje van 20 cent in. Water gekozen in plaats van frisdrank, muntje erin. Wel naar de sportschool gegaan terwijl ik geen zin had, muntje erin. Groenten gesneden voor de lunch in plaats van broodje halen, muntje erin. Aan het eind van de maand tel ik het potje en koop ik iets leuks voor mezelf. Geen eten! Vorige maand was het een boek, de maand daarvoor een gezichtsmasker. Het gaat niet om het bedrag (meestal 8-12 euro) maar om het gevoel dat je het verdiend hebt. Ik doe dit nu 4 maanden en ben 4,2 kilo kwijt. Maar het grappige is: ik denk helemaal niet aan afvallen. Ik denk aan muntjes verdienen. En daardoor maak ik automatisch betere keuzes zonder dat gevoel van moeten.

Sinds mei ben ik van 96 naar 88 kilo gegaan. Ging lekker, elke week een onsje eraf. Maar nu al 3 weken exact 88.1 op de weegschaal. Elke ochtend hetzelfde getal. Ik word er gek van. Ik eet rond de 1800 kcal per dag, wandel elke dag een halfuur en doe 2x per week krachttraining. Niks veranderd aan mijn routine. Waarom stopt het dan opeens? Mijn vriendin zegt dat ik misschien te weinig eet en dat mijn lichaam in de spaarstand zit. Maar dat klinkt een beetje als onzin eerlijk gezegd. Ik ben 37 en 1.83 dus 1800 kcal zou prima moeten zijn toch? Overweeg om een week 2000 kcal te proberen en te kijken of er iets beweegt. Of gewoon volhouden en wachten. Wat zouden jullie doen?

Ik was het type dat elke calorie invoerde in een app, boos werd op mezelf als ik een koekje pakte, en na een 'slechte' dag het hele dieet opgaf. Letterlijk weken streng bezig en dan in een keer drie pizza's achter elkaar. Vorige maand dacht ik: ik doe het anders. Geen verboden eten meer, geen perfecte dagen nastreven. Gewoon proberen om de meeste maaltijden gezond te houden en de rest te laten gaan. Pakje chips op zaterdagavond? Prima, zolang ik zondag gewoon weer normaal eet. Resultaat: 4 kilo in 3 maanden. Klinkt langzaam maar het is de langste periode ooit dat ik het volhoud. Normaal gaf ik na 2-3 weken op. Wie herkent dit? Dat perfectionisme juist in de weg zit?

Sinds mijn 18e ben ik te zwaar. Nu 44 en 108 kilo bij 1m82. Het is altijd hetzelfde verhaal. Ik begin gemotiveerd. Eerste 3 weken gaat het goed, 4-5 kilo eraf, ik voel me top. Dan een verjaardag, een stressweek op het werk, een blessure, noem maar op. En dan gaat het bergafwaarts en 2 maanden later weeg ik hetzelfde of meer. Dit heb ik al gedaan: WW (2x), calorieen tellen met een app (3x begonnen), keto (2 maanden volgehouden), sportschool (3 abonnementen in 10 jaar, langste was 4 maanden). Steeds hetzelfde patroon. 8 tot 10 kilo eraf en dan alles terug plus extra. Mijn vrouw zegt er niks meer van. Ze heeft het opgegeven denk ik. Huisarts zei vorig jaar dat mijn knieen en bloeddruk echt een probleem worden. Ik weet het allemaal. Maar weten is niet genoeg blijkbaar. Is er iemand die na zoveel jaar falen het toch nog heeft omgedraaid? Niet iemand die 3 maanden geleden begonnen is, maar iemand die echt jarenlang te zwaar was en het structureel heeft veranderd? Want ik begin me af te vragen of sommige mensen gewoon niet gemaakt zijn om slank te zijn.

Hoi allemaal, Ik ben 35 en moet eerlijk zeggen: ik haat sporten. Altijd al gehad. Op school was gym mijn ergste vak en sindsdien ben ik nooit meer een sportschool van binnen geweest. Of ja, 2 weken in januari, maar dat telt niet he. Ik ben van 86 naar 81 kilo gegaan in 4 maanden puur door minder te eten. Minder brood, meer groenten, kleinere porties 's avonds. Ging best lekker eigenlijk. Maar nu zit ik al 3 weken op 81 en er gebeurt niks meer. Iedereen in mijn omgeving zegt dat ik nu echt moet gaan bewegen. Maar ik kan mezelf er gewoon niet toe zetten. Hardlopen? Vergeet het. Sportschool? Liever niet. Zelfs wandelen vind ik saai eerlijk gezegd. Ik werk de hele week op kantoor dus 's avonds wil ik eigenlijk gewoon op de bank. Zijn er hier meer mensen die afvallen zonder te sporten? Of moet ik toch maar ergens doorbijten? Ik wil nog minstens 6 kilo kwijt maar het lukt niet meer met alleen eten aanpassen.

Elke week wel ergens een barbecue nu. Buren, vrienden, schoonouders. Ik ben sinds maart bezig en 6 kilo kwijt (94 naar 88) maar de laatste weken gaat het nergens heen. Het probleem: je komt ergens aan en er staan worstjes, karbonades, stokbrood met kruidenboter, borrelhapjes, bier. En je kunt moeilijk nee zeggen want dan ben je degene die moeilijk doet. Vorige keer had ik mijn eigen kipsalade meegenomen en m'n zwager vroeg of ik op dieet was. Best genant. Hoe doen jullie dat? Gewoon mee-eten en de dag erna compenseren? Of hebben jullie trucs die niet zo opvallen?

Ik word er zo moedeloos van. Doordeweeks ben ik een voorbeeldleerling. 1500 kcal, wandelen in de lunchpauze, gezond koken, geen troep in huis. En dan komt vrijdag. Vrijdagavond wijn met kaasplankje. Zaterdag pizza bestellen of uit eten. Zondag barbecue bij vrienden of uitgebreid ontbijt. Maandag sta ik op de weegschaal en ben ik 1 tot 2 kilo zwaarder dan vrijdagochtend. Netto resultaat na 3 maanden: 81 kilo. Precies waar ik begon. Ik ben 1,68 en wil naar 72 maar op dit tempo kom ik er nooit. Het gekke is dat ik doordeweeks echt discipline heb. Maar zodra het weekend begint is het alsof iemand anders het overneemt. Kennen jullie dit? Hoe hebben jullie dit opgelost?

Ik ben nu 3 maanden bezig en heb 5 kilo afgevallen. Maar ik heb het aan niemand verteld. Niet aan mijn zus, niet aan collega's, niet aan vriendinnen. De vorige keer dat ik het rondbazuinde was ik na 2 weken alweer gestopt en dan die blikken van 'en hoe gaat het met je dieet?'. Die druk was erger dan het afvallen zelf. Nu doe ik het gewoon stil. Ik eet anders, ik wandel meer, maar als iemand vraagt zeg ik niks. Mijn man weet het wel maar die houdt zijn mond. Het voelt als vrijheid eerlijk gezegd. Geen verantwoording afleggen, geen tips krijgen die je niet hebt gevraagd, geen 'mag je dat wel eten?' bij de barbecue. Het enige nadeel is dat ik het soms gewoon even wil delen. Als ik op de weegschaal sta en er weer een halve kilo af is wil ik het tegen iemand zeggen. Maar dan denk ik: als ik op mijn streefgewicht zit vertel ik het. Dan is het bewijs er. Wie herkent dit? Of ben ik de enige die het stiekem doet?