Samen Afvallen — Dé Community Voor Iedereen Die Kilo's Kwijt Wil

Ik werk al 12 jaar in een restaurant. Snij- en garneerwerk, broodjes klaarmaken, warme gerechten. Je proeft de hele dag door. Saus even checken, extra frietje meepakken, restje quiche op als het niet meer verkocht kan worden. In de pauze nog een broodje kroket. Ik had eigenlijk nooit honger want ik at de hele dag. Op mijn 45e naar de huisarts voor iets anders en ze mat mijn bloeddruk. Te hoog. Ze keek me aan en zei 'daar moeten we iets mee'. 96 kilo op 1,67m, dat wist ik ook wel maar die bloeddruk maakte het concreet. Wat ik heb veranderd: eigen broodtrommel mee met een salade en een boterham. Niet meer proeven tenzij echt noodzakelijk bij nieuwe gerechten. Water drinken in plaats van cola tijdens dienst. Geen restjes meer opeten. Doordeweeks rond de 1600 kcal, weekend iets ruimer. Na 11 maanden sta ik op 79 kilo. Bloeddruk normaal zonder medicijnen. Mijn collega's dachten eerst dat ik aanstelde. Nu doen er 2 mee met eigen broodtrommel. Het moeilijkste was die eerste maand - constant nee zeggen terwijl alles om je heen lekker ruikt.

Ik word er zo moedeloos van. Doordeweeks ben ik een voorbeeldleerling. 1500 kcal, wandelen in de lunchpauze, gezond koken, geen troep in huis. En dan komt vrijdag. Vrijdagavond wijn met kaasplankje. Zaterdag pizza bestellen of uit eten. Zondag barbecue bij vrienden of uitgebreid ontbijt. Maandag sta ik op de weegschaal en ben ik 1 tot 2 kilo zwaarder dan vrijdagochtend. Netto resultaat na 3 maanden: 81 kilo. Precies waar ik begon. Ik ben 1,68 en wil naar 72 maar op dit tempo kom ik er nooit. Het gekke is dat ik doordeweeks echt discipline heb. Maar zodra het weekend begint is het alsof iemand anders het overneemt. Kennen jullie dit? Hoe hebben jullie dit opgelost?

Wie had gedacht dat courgette als spaghetti echt lekker kan zijn? Ik niet in elk geval haha. Heb zo'n spiraalsnijder gekocht bij de Action voor 6 euro. Twee courgettes erdoor en je hebt genoeg voor twee personen. Saus maak ik gewoon met mager rundergehakt, ui, knoflook, passata en Italiaanse kruiden. De courgetti daarna 2 minuten in de hete pan, niet langer want dan wordt het een brijige zooi. Per bord zit ik op zo'n 340 kcal en 28 gram eiwit. Met gewone spaghetti was dat makkelijk 650+. Scheelt bijna de helft. Mijn man was behoorlijk sceptisch maar met een flinke laag Parmezaan erop vindt hij het prima. Kinderen krijgen gewone pasta, die oorlog ga ik niet winnen. Nu maak ik het elke donderdagavond. Maar ik ben benieuwd, kennen jullie andere pasta-vervangers die echt lekker zijn? Rijstnoedels uit de toko heb ik geprobeerd maar vond ik niks.

Ik at altijd met mijn telefoon erbij. Scrollen door Instagram, berichtjes lezen, soms zelfs een filmpje kijken. Maaltijd was binnen 7-8 minuten weg. Mijn zus zei een keer 'je eet als een stofzuiger' en dat bleef hangen. Sinds 5 weken leg ik mijn telefoon in de la voor ik ga eten. Gewoon weg, niet naast me op tafel. En ik probeer echt te kauwen in plaats van naar binnen te schrokken. Kost me nu zo'n 20-25 minuten per maaltijd. Het rare is: ik eet precies hetzelfde als daarvoor. Zelfde boodschappen, zelfde recepten. Maar ik schep niet meer op. Halverwege mijn bord denk ik al 'hmm eigenlijk zit ik best vol'. Dat had ik nooit als ik zat te scrollen. Dan was het hele bord leeg plus nog een snee brood erbij. Resultaat: 3,1 kilo kwijt in 5 weken. Zonder iets aan mijn eten te veranderen. Alleen HOE ik eet. Heeft iemand hier ook ervaring mee? Of ben ik de enige die blijkbaar al jaren haar eten niet proefde?

Hoi, Ik ben nu 12 kilo afgevallen (van 91 naar 79) en ik ben superblij, maar er is 1 ding waar ik gek van word. Dat vetrolletje precies bij je oksels, aan de zijkant van je borst. Als ik een hemdje of topje draag puilt het er gewoon uit. BH aan of uit maakt niet uit. Mijn buik is platter, mijn gezicht dunner, broeken zitten losser. Maar dat stukje bij mijn oksels lijkt precies hetzelfde als voor ik begon. Heeft dat met hormonen te maken of is het gewoon pech? Ik doe 3x per week krachttraining en 2x wandelen. Eet rond de 1600 kcal. Is er iemand die dit herkent en er echt iets aan heeft kunnen doen? Of moet ik gewoon accepteren dat het er bij hoort?

Ik doe nu 3 maanden 16:8, eetvenster van 12 tot 20 uur. Eerste 6 weken vloog het eraf, 3 kilo kwijt zonder moeite. Maar de afgelopen 6 weken staat de weegschaal stil. Het punt is: ik tel geen calorieen. Ik heb dat een keer geprobeerd met zo'n app en ik werd er gek van. Alles wegen, scannen, invoeren. Na 4 dagen gestopt want ik zat de hele dag met eten bezig in mijn hoofd. Dus ik eet gewoon gezond in mijn eetvenster. Salade met kip, volkoren brood, groenten, yoghurt, fruit. Maar soms ook een stuk taart of een paar koekjes bij de koffie. Ik denk dat dat het probleem is maar ik wil niet in die tel-stress terechtkomen. Mijn vriendin zegt dat IF alleen werkt als je ook calorieen telt, anders eet je gewoon evenveel in minder uren. Maar andere mensen zeggen dat het juist het punt van IF is dat je niet hoeft te tellen. Wie heeft hier ervaring mee? Vallen jullie af met IF zonder iets bij te houden of moet je toch een beetje letten op hoeveel je eet?

Klinkt misschien raar maar ik heb vorig jaar september mijn weegschaal in de container gegooid. Echt waar. Ik woog me elke ochtend, soms 's avonds ook nog. Als ik 200 gram erbij had dacht ik de hele dag dat het niet werkte. Of als ik 3 dagen precies hetzelfde woog werd ik gefrustreerd en dacht ik: waarom doe ik moeite. En dan at ik 's avonds een hele zak chips want het maakt toch niks uit. Dus weegschaal weg. Ik heb gewoon 3 simpele dingen gedaan: elke dag een halfuur wandelen, kleinere borden gebruiken en na 20:00 niks meer eten behalve thee. Niet geteld, niet gewogen, geen app. Vorige maand bij de huisarts voor iets anders. Ze woog me en zei: je bent 74 kilo. Ik stond daar echt even met open mond want in september was ik 85. 11 kilo eraf en ik had het niet eens doorgehad. Mijn kleding was al ruimer maar ik dacht gewoon dat sommige dingen uitgerekt waren haha. Het gekke is: zonder die dagelijkse frustratie van het wegen heb ik gewoon volgehouden. Geen stress, geen opgeven na een slechte week. Gewoon doorgaan omdat het lekker voelde. Is er iemand die dit herkent? Dat de weegschaal je eigenlijk tegenwerkt?

Hey allemaal, Ik weet dat dit misschien simpel klinkt maar ik deel het toch. Ik was echt zo iemand die de hele dag door dronk. Cola bij de lunch, jus d'orange bij het ontbijt, ijsthee 's middags op het werk, en 's avonds een paar glazen wijn. Aan mijn eten veranderde ik niks. Twee maanden geleden ben ik alleen maar overgestapt op water, zwarte koffie en af en toe een kopje thee. Verder eet ik gewoon hetzelfde. En ik ben 4 kilo kwijt. Van 83 naar 79. Het gekke is dat ik nergens honger van heb. Ik mis de cola wel soms maar dan drink ik spa rood en dat helpt. De wijn heb ik beperkt tot vrijdag en zaterdag max 2 glazen. Heeft iemand anders dit ook geprobeerd? Alleen je drinken aanpassen en de rest laten? Ben benieuwd of het op een gegeven moment stopt met werken.

Sinds 6 weken doe ik mee met een groepstraining in het park bij mij om de hoek. Elke dinsdag en donderdag, 45 minuten. Mix van rennen, squats, planken, opdrukken en af en toe met een kettlebell. Het is echt zwaar, na afloop ben ik kapot. In 6 weken van 93 naar 90 kilo gegaan, maar ik let ook meer op wat ik eet sinds ik begonnen ben. De trainer zegt dat je per sessie 500 tot 700 calorieën verbrandt maar dat lijkt me echt overdreven. Ik ben 41 en niet de fitste van de groep. Heeft iemand hier ervaring mee en klopt die 500-700? Het sociale aspect is trouwens top. Je gaat niet zo snel afzeggen als er 8 mensen op je staan te wachten.

Hoi allemaal, Ik ben nu 3 maanden bezig met koolhydraatarm eten en het gaat prima, 6 kilo kwijt. Maar ik had vorige week een bloedtest bij de huisarts en die zei dat mijn calciumwaarden 'aan de lage kant' zijn. Eerlijk gezegd eet ik nauwelijks nog kaas en drink ik geen melk meer. Yoghurt soms, maar niet elke dag. Ik dacht dat ik alles binnenkreeg via groenten en vlees, maar blijkbaar niet genoeg. Nu wil de huisarts over 3 maanden opnieuw prikken en zegt dat ik of meer calciumrijke voeding moet eten of een supplement moet nemen. Ik voel me verder prima, geen klachten, dus het kwam wel als een schok. Heeft iemand hier ervaring mee? Nemen jullie een calciumsupplement of lukt het via voeding alleen?

Ben nu 4 weken bezig met koud douchen. Was een filmpje tegengekomen over bruinvetactivatie en dat je daar calorieën mee zou verbranden. Dacht: waarom niet, kost niks. Ben begonnen met lauw afsluiten, na een week helemaal koud, nu doe ik 2 minuten puur koud aan het einde van mijn douche. Je went er echt aan, eerste week was verschrikkelijk maar nu vind ik het prima. Ik merk dat ik me fitter voel, sneller wakker ben en na het sporten minder last heb van spierpijn. Maar of ik er sneller door afval? Geen idee eerlijk gezegd. Ik eet 1800 kcal, loop 3x per week een rondje van 5 km, en ben in 4 weken van 91 naar 89,5 gegaan. Maar dat kan ook gewoon door het eten en bewegen. Is hier iemand die hier echt resultaat van heeft gezien op de weegschaal? Of is het meer een energieding?

Ik maak deze soep nu bijna elke week en hij is echt belachelijk lekker voor hoe makkelijk het is. Je hebt nodig: 1 kilo winterpeen, 1 ui, stukje verse gember (ik doe zo'n 2 cm), teentje knoflook, snufje komijn, liter groentebouillon en een klein scheutje kokosmelk. Schil alles, snijd in stukken, fruit de ui en knoflook even aan, gember erbij, dan de wortel en bouillon. 20 minuten koken tot alles zacht is, staafmixer erdoor, scheutje kokosmelk en klaar. Komt uit op zo'n 110-130 kcal per flinke kom. Ik maak altijd een grote pan, 5-6 porties, en de helft gaat de vriezer in. Scheelt weer een avond koken als ik geen puf heb. Mijn kinderen (8 en 11) lusten het ook als ik er een broodje bij geef. De gember proef je niet echt door maar geeft het net wat pit. Heeft iemand leuke variaties? Ik wil hem niet saai laten worden.

Ik heb mijn hele leven alles-of-niets gedaan. Maandagochtend begon het nieuwe dieet en vrijdag was ik alweer klaar. Klinkt vast bekend. Na zeker 10 mislukte pogingen in 15 jaar dacht ik: wat als ik gewoon per maand een ding verander? Maand 1: frisdrank weg, alleen water en koffie. De eerste week was vreselijk maar daarna miste ik het niet meer. Maand 2: avondsnack aangepakt, chips vervangen door komkommer met hummus. Klinkt suf maar ik vind het oprecht lekker. Maand 3: elke avond 20 minuten wandelen na het eten, gewoon een rondje door de wijk. Maand 4: kleiner bord gepakt, ik schrok hoeveel ik normaal opschepte. 87 naar 79 kilo in 5 maanden. Niet spectaculair maar het verschil is dat ik het volhou. Elke verandering had 2-3 weken nodig om gewoon te worden, en pas dan begon ik aan de volgende. Nooit honger gehad, nooit het gevoel dat ik iets miste. Dit is de eerste keer in mijn leven dat ik niet na 2 weken gestopt ben. Herkennen jullie dat alles-of-niets patroon?

Ik werk al 22 jaar als huisschilder. Elke dag op een ander adres, busje vol verf en ladders. Klinkt alsof je fit zou moeten zijn maar het tegendeel was waar. Elke ochtend bij de bouwmarkt een saucijzenbroodje en koffie met suiker. Tussen de middag met mijn maat naar de snackbar om de hoek: frikandel speciaal of kapsalon, elke dag. Na het werk 2 bier op de bank, borrelnootjes, avondeten van de afhaalchinees of pizza. Huisarts zei vorig jaar dat mijn bloeddruk te hoog was en mijn suiker op grenswaarden zat. 102 kilo bij 1,82m. Vrouw zei dat ik hijgde als ik de trap op liep en mijn knieen kraakten bij elke ladder. Ben niet van het ene op het andere moment alles gaan veranderen. Eerste maand: eigen boterhammen mee, kipfilet of kaas met tomaat. Koffie zwart. Daarna snackbar maar 1x per week op vrijdag als beloning. Bier alleen in het weekend. Avondeten heeft mijn vrouw aangepakt, meer groente minder saus en kleinere porties. 14 maanden later: 85 kilo. Bloeddruk normaal, suiker goed. Ladder op zonder te puffen. Collega zei vorige week dat ik 10 jaar jonger lijk. Het stomme is dat ik het werk al deed maar mijn eetpatroon maakte alles kapot. Wie werkt er nog meer in de bouw of zo en herkent dit?

Doordeweeks houd ik mijn 16:8 prima vol. Koffie tot 12 uur, lunch om 12, avondeten om 19 uur, klaar. Doe het nu 3 maanden en 6 kilo kwijt, gaat lekker. Maar in het weekend gaat het mis. Zaterdag slaap ik uit tot 10 uur en dan wil ik meteen ontbijten. De kinderen zitten aan tafel met boterhammen en ik zit erbij met alleen koffie terwijl ik eigenlijk trek heb. Vrijdagavond is helemaal lastig want dan pakken mijn vrouw en ik bier en nootjes op de bank. Ik heb geprobeerd om in het weekend 14:10 te doen als compromis maar dan schuift het steeds verder op. Vorige week had ik zaterdag en zondag gewoon 3 maaltijden plus tussendoortjes en dan voel ik me maandag schuldig. Hoe gaan jullie hiermee om? Gewoon laten gaan in het weekend of toch proberen door te pakken?

Ik maak nu al een paar weken gevulde paprika's en het is echt mijn nieuwe favoriet geworden. Vier paprika's doormidden, vulling van kalkoengehakt met rijst, tomatenblokjes uit blik en geraspte kaas erover. 25 minuten op 200 graden en klaar. Per halve paprika zit je op zo'n 220-250 kcal, hangt af van hoeveel kaas je doet. Je zit echt vol door het eiwit van het gehakt. Ik maak er 8 halve paprika's van en dan heb ik voor 2 avonden eten plus 2 keer lunch mee naar werk. Wat ik ook fijn vind is dat je ze koud kunt eten. Geen gedoe met opwarmen in de kantine. Bakje open en eten. Smaak is koud eigenlijk net zo goed, een beetje zoals koude pizza maar dan zonder het schuldgevoel haha. Wie heeft er nog lekkere vullingen? Ik wil afwisselen maar kom steeds bij gehakt en rijst uit.

Ik ben nu 6 weken bezig met afvallen, 1500 kcal per dag en wandelen. Eerste 3 weken ging het mooi: 84,2 naar 82,1. Toen werd ik ongesteld en ineens 84,0 op de weegschaal. Twee kilo erbij in 2 dagen terwijl ik niks anders deed. Week erna zakte het weer naar 81,8. Maar nu is mijn volgende ongesteldheid eraan en ik voel al dat mijn buik opzet en de broek weer strak zit. Het is echt frustrerend want ik weet niet of ik eigenlijk vorder of dat ik elke maand opnieuw begin. Mijn man zegt dat ik overdrijf maar hij snapt niet hoe demotiverend dat is als je alles goed doet en die weegschaal toch weer omhoog gaat. Herkennen jullie dit? En hoe gaan jullie ermee om? Wegen jullie gewoon niet rond die tijd?

Een vriendin van me wilde tennissen dit voorjaar en ik dacht waarom niet. We spelen nu elke woensdagavond een uurtje op de baan bij ons in het dorp, 15 euro per maand lidmaatschap. We zijn niet goed hoor, meer heen en weer slaan dan echt goed spelen. Soms staan we meer te lachen dan te rennen. Maar ik merk wel dat ik na een uur bezweet ben en mijn benen het voelen. Mijn vraag is: verbrandt dit genoeg om echt iets bij te dragen aan afvallen? Of is het meer de gezelligheid en beweeg ik eigenlijk te weinig omdat we recreatief spelen? Ik weeg 79 kilo en wil naar 72. Het leukste vind ik dat ik er niet tegenop zie zoals de sportschool. Woensdagavond is nu het hoogtepunt van mijn week.

Ik ben 11 kilo afgevallen (83 naar 72) en daar ben ik best trots op. Maar eerlijk, mijn billen zijn er niet mooier op geworden. Eerder slechter. Ze zijn plat en slap, alsof alles wat er zat gewoon is weggezakt. Broeken die eerst strak zaten hangen nu in een rare plooi achter. Ik doe 3x per week squats en lunges maar ik zie bijna geen verschil. Mijn benen zijn wel strakker geworden, maar mijn billen niks. Een vriendin zegt dat ik moet gaan trainen met gewichten, maar ik ben bang dat ik dan dikke benen krijg en nog steeds platte billen. Iemand die dit herkent? Wordt het beter als je spieren opbouwt of is het gewoon zo na afvallen op je 38e?

Ik ben nu 3 maanden bezig en heb 5 kilo afgevallen. Maar ik heb het aan niemand verteld. Niet aan mijn zus, niet aan collega's, niet aan vriendinnen. De vorige keer dat ik het rondbazuinde was ik na 2 weken alweer gestopt en dan die blikken van 'en hoe gaat het met je dieet?'. Die druk was erger dan het afvallen zelf. Nu doe ik het gewoon stil. Ik eet anders, ik wandel meer, maar als iemand vraagt zeg ik niks. Mijn man weet het wel maar die houdt zijn mond. Het voelt als vrijheid eerlijk gezegd. Geen verantwoording afleggen, geen tips krijgen die je niet hebt gevraagd, geen 'mag je dat wel eten?' bij de barbecue. Het enige nadeel is dat ik het soms gewoon even wil delen. Als ik op de weegschaal sta en er weer een halve kilo af is wil ik het tegen iemand zeggen. Maar dan denk ik: als ik op mijn streefgewicht zit vertel ik het. Dan is het bewijs er. Wie herkent dit? Of ben ik de enige die het stiekem doet?