Succesverhalen

Ik werk al 12 jaar in een restaurant. Snij- en garneerwerk, broodjes klaarmaken, warme gerechten. Je proeft de hele dag door. Saus even checken, extra frietje meepakken, restje quiche op als het niet meer verkocht kan worden. In de pauze nog een broodje kroket. Ik had eigenlijk nooit honger want ik at de hele dag. Op mijn 45e naar de huisarts voor iets anders en ze mat mijn bloeddruk. Te hoog. Ze keek me aan en zei 'daar moeten we iets mee'. 96 kilo op 1,67m, dat wist ik ook wel maar die bloeddruk maakte het concreet. Wat ik heb veranderd: eigen broodtrommel mee met een salade en een boterham. Niet meer proeven tenzij echt noodzakelijk bij nieuwe gerechten. Water drinken in plaats van cola tijdens dienst. Geen restjes meer opeten. Doordeweeks rond de 1600 kcal, weekend iets ruimer. Na 11 maanden sta ik op 79 kilo. Bloeddruk normaal zonder medicijnen. Mijn collega's dachten eerst dat ik aanstelde. Nu doen er 2 mee met eigen broodtrommel. Het moeilijkste was die eerste maand - constant nee zeggen terwijl alles om je heen lekker ruikt.

Klinkt misschien raar maar ik heb vorig jaar september mijn weegschaal in de container gegooid. Echt waar. Ik woog me elke ochtend, soms 's avonds ook nog. Als ik 200 gram erbij had dacht ik de hele dag dat het niet werkte. Of als ik 3 dagen precies hetzelfde woog werd ik gefrustreerd en dacht ik: waarom doe ik moeite. En dan at ik 's avonds een hele zak chips want het maakt toch niks uit. Dus weegschaal weg. Ik heb gewoon 3 simpele dingen gedaan: elke dag een halfuur wandelen, kleinere borden gebruiken en na 20:00 niks meer eten behalve thee. Niet geteld, niet gewogen, geen app. Vorige maand bij de huisarts voor iets anders. Ze woog me en zei: je bent 74 kilo. Ik stond daar echt even met open mond want in september was ik 85. 11 kilo eraf en ik had het niet eens doorgehad. Mijn kleding was al ruimer maar ik dacht gewoon dat sommige dingen uitgerekt waren haha. Het gekke is: zonder die dagelijkse frustratie van het wegen heb ik gewoon volgehouden. Geen stress, geen opgeven na een slechte week. Gewoon doorgaan omdat het lekker voelde. Is er iemand die dit herkent? Dat de weegschaal je eigenlijk tegenwerkt?

Ik werk al 22 jaar als huisschilder. Elke dag op een ander adres, busje vol verf en ladders. Klinkt alsof je fit zou moeten zijn maar het tegendeel was waar. Elke ochtend bij de bouwmarkt een saucijzenbroodje en koffie met suiker. Tussen de middag met mijn maat naar de snackbar om de hoek: frikandel speciaal of kapsalon, elke dag. Na het werk 2 bier op de bank, borrelnootjes, avondeten van de afhaalchinees of pizza. Huisarts zei vorig jaar dat mijn bloeddruk te hoog was en mijn suiker op grenswaarden zat. 102 kilo bij 1,82m. Vrouw zei dat ik hijgde als ik de trap op liep en mijn knieen kraakten bij elke ladder. Ben niet van het ene op het andere moment alles gaan veranderen. Eerste maand: eigen boterhammen mee, kipfilet of kaas met tomaat. Koffie zwart. Daarna snackbar maar 1x per week op vrijdag als beloning. Bier alleen in het weekend. Avondeten heeft mijn vrouw aangepakt, meer groente minder saus en kleinere porties. 14 maanden later: 85 kilo. Bloeddruk normaal, suiker goed. Ladder op zonder te puffen. Collega zei vorige week dat ik 10 jaar jonger lijk. Het stomme is dat ik het werk al deed maar mijn eetpatroon maakte alles kapot. Wie werkt er nog meer in de bouw of zo en herkent dit?

Ik werk al 12 jaar als beveiliger, vooral nachtdiensten bij kantoorgebouwen en evenementen. Diensten van 10-12 uur, veel zitten achter een balie of staan bij een ingang. Je zou denken dat je van staan afvalt maar ik kwam alleen maar aan. Mijn probleem zat hem in wat ik at en dronk. Per nachtdienst ging er makkelijk 3-4 blikjes energydrank doorheen. Dat is zo'n 600-800 kcal alleen al aan drinken. Na m'n dienst om 7 uur 's ochtends ging ik naar de bakker voor broodjes, en 's middags als ik wakker werd pizza of shoarma. Op de weegschaal 107 kilo bij 1,84m. De huisarts zei dat mijn bloeddruk te hoog was en dat ik medicijnen zou moeten als het zo doorging. Dat was het moment. Ik ben niet gaan dieten, maar heb stap voor stap dingen veranderd. Eerst de energydrank gehalveerd en daarna helemaal vervangen door zwarte koffie in een thermoskan. Toen begonnen met eigen eten meenemen: wraps met kip, gekookte eieren, bakje noten, fruit. 14 maanden later sta ik op 89 kilo. Mijn pak past weer, collega's zeggen dat ze me bijna niet herkennen, en mijn bloeddruk is weer normaal. Geen medicijnen nodig. Het was niet makkelijk maar als je weet dat 3 blikjes energydrank evenveel calorieen hebben als een complete maaltijd, dan wordt de keuze ineens simpel.

Ik werk als verzorgende in een verpleeghuis, wisselende diensten. Vroeger stopte ik na elke dienst bij de snackbar op weg naar huis. Friet, frikandel, kroket. En dan thuis gewoon nog een warme maaltijd eten. Na een nachtdienst was het helemaal erg, dan bestelde ik pizza om 7 uur 's ochtends. Anderhalf jaar geleden ben ik op zondag eten gaan klaarmaken voor de hele week. Rijst met kip en groenten in bakjes, wraps met tonijn, soep in een thermosfles. Ik neem nu mijn eigen eten mee en rij gewoon door bij die snackbar. De eerste weken moest ik me echt inhouden, puur gewoonte. 96 kilo was ik op het zwaarst. Nu 82, in 13 maanden. Nooit een dieet gevolgd, geen sportschool. Gewoon die snackbar eruit en normale porties thuis. Mijn man is 8 kilo kwijt want als ik niks bestel dan bestelt hij ook niks. Grootste verschil: knieen doen geen pijn meer bij de trap en ik kan een hele dienst staan zonder rugpijn. Iemand anders die afviel door gewoon 1 ding te veranderen?

Vorig jaar september nam ik een labrador mix uit het asiel. Niet om af te vallen hoor, gewoon omdat ik altijd al een hond wilde. Maar het heeft alles veranderd. Sinds Pip (zo heet ie) er is, loop ik 3x per dag. Ochtend voor werk een rondje van 20 minuten, na werk een half uur het park in, en avonds nog even een blokje om. Dat is zo'n 60-70 minuten per dag dat ik beweeg. Daarvoor zat ik na het werk gewoon op de bank. Ik at ook anders. Niet bewust, maar ik snackte 's avonds veel minder. Pip lag op mijn schoot dus ik pakte geen chips meer. En door die ochtendwandeling had ik echt trek in ontbijt - havermout met yoghurt ipv overslaan en dan om 10 uur een broodje van de bakker. Van 84 naar 70 kilo in 10 maanden. Mijn man is ook 6 kilo kwijt want hij loopt mee. We hebben niet 1 dag overgeslagen, ook niet met regen. Pip moet eruit, punt. Heeft iemand anders ook zo'n onverwachte reden gehad waardoor het opeens lukte?

Ik werk al 9 jaar in de thuiszorg en rijd elke dag 80 tot 120 km tussen clienten. Mijn auto was mijn kantoor, mijn kantine en mijn pauzeruimte. Tussen twee afspraken door snel een broodje bij de bakker of een saucijzenbroodje bij het tankstation. Plus koffie met suiker uit de automaat bij clienten. Vorig jaar augustus ben ik begonnen met elke ochtend een koeltas inpakken. Twee boterhammen, een bakje komkommer en tomaatjes, een appel en een thermosfles koffie zwart. Niks bijzonders maar het scheelde me minstens 500 calorieen per dag vergeleken met wat ik eerder kocht onderweg. 88 naar 74 kilo in 11 maanden. De eerste 3 maanden ging het snel, daarna langzamer maar het bleef zakken. Ik sport niet extra, ik loop genoeg bij clienten de trap op en af. Wat ook hielp: ik parkeer nu iets verder weg en loop 5 minuten extra. En ik drink water in de auto in plaats van cola zero. Niet omdat cola zero slecht is maar ik merkte dat ik er trek van kreeg. Voor iedereen die veel onderweg is voor werk: het kan echt. Die koeltas is je beste vriend.

Ik twijfelde lang om dit te schrijven maar het voelt goed om het te delen. Ik werk parttime in een tuincentrum, sta de hele dag op mijn benen en sjouw met planten en zakken aarde. Dacht altijd dat ik al genoeg bewoog, maar at 's avonds gewoon veel te veel. Het begon met een foto van een bedrijfsuitje vorig jaar november. Schrok me kapot. 87 kilo bij 1,68m. Mijn man zei niks maar ik zag het zelf. Wat ik veranderd heb: na 20:00 niks meer eten. Dat was het moeilijkst, want ik zat altijd met chips of koekjes op de bank. Verder 's middags op werk een bakje kwark met noten in plaats van alleen boterhammen. En 3x per week een half uur wandelen na het eten, gewoon door de wijk. De eerste 2 maanden ging het langzaam, misschien 2 kilo. Ik was bijna gestopt. Maar daarna ging het ineens sneller, 1-1,5 kilo per maand. Nu sta ik op 76 kilo en mijn broeken van 2 jaar geleden passen weer. Van maat 46 naar 40-42 ergens. Het gekke is dat mijn man het eerder zag dan ikzelf. Die zei na 4 maanden dat mijn gezicht dunner was. Collega's op werk begonnen er na 6 maanden pas over. Ik ga door tot 72-73 kilo denk ik, maar als ik hier blijf hangen is het ook goed. Ik voel me al zoveel beter. Trap op zonder hijgen, knieen doen minder zeer, beter slapen.

Ik werk al 8 jaar parttime in een warme bakkerij, 5 ochtenden per week. Verse croissants, broodjes, krentenbollen, vlaaien.. de hele ochtend ruik je het. Ik nam standaard restjes mee naar huis en proefde tussendoor van alles even. Had ik voor 12 uur al snel 600-800 calorieen extra naar binnen zonder erbij stil te staan. Anderhalf jaar geleden op de weegschaal: 93 kilo bij 1m68. Schrok me rot. Niet van het getal want dat wist ik al wel, maar meer van hoe lang ik het al had laten oplopen. Wat ik heb veranderd: eigen lunchbox mee (broodje kipfilet, komkommer, stuk fruit), water in plaats van die gratis koffie met melk die ik de hele ochtend dronk, en de regel niet proeven. Dat laatste was echt het moeilijkst. Verse croissants uit de oven weigeren als je er vlak naast staat is gewoon een gevecht, zeker de eerste weken. Thuis niet heel veel veranderd. Gewoon minder opscheppen, groente erbij, doordeweeks geen koekjes of chips. Weekend mag alles. Nu 78 kilo. 15 kilo in 14 maanden. Niet spectaculair maar het blijft eraf en ik werk nog steeds in diezelfde bakkerij. Dat is denk ik het bewijs dat het kan.

Ik ben vertegenwoordiger en zit 4 dagen in de week op de weg. Bij elke tankbeurt of plaspauze liep ik standaard even het winkeltje in. Saucijzenbroodje, blikje energiedrank, soms nog een reep voor in de auto. Voelde als niks, hoorde gewoon bij de dag. Tot ik vorig jaar een keer optelde wat dat per week was. Daar ben ik echt van geschrokken, dat was elke werkdag een halve maaltijd extra bovenop mijn gewone eten. Wat nu werkt: koeltasje op de bijrijdersstoel met brood van thuis, fruit en een thermoskan koffie. En mijn beste trucje is heel simpel, ik pin gewoon aan de pomp. Dan kom je niet eens meer langs de schappen. Zit nu op 86 kilo, begonnen op 102, iets meer dan een jaar over gedaan. Verder eigenlijk weinig veranderd, avondeten gewoon zoals altijd. Benieuwd of meer mensen met een rijdend beroep dit herkennen.

Even een eerlijk verhaal want misschien herkent iemand het. Wij waren zo'n gezin dat bijna elke avond wat liet bezorgen of onderweg wat haalde. Druk met werk en de kinderen, geen zin om te koken, dus al snel pizza, shoarma of patat. Ik had niet eens door hoeveel dat optelde, het voelde gewoon als eten. Op een gegeven moment schrok ik van een foto en ben ik gaan kijken wat we eigenlijk binnenkregen. Niet door alles te verbieden, want daar word ik alleen maar opstandig van. Ik heb gewoon met mezelf afgesproken: doordeweeks koken we zelf, in het weekend mag er besteld worden als we zin hebben. Simpele dingen hoor, geen ingewikkelde recepten. Pasta met groente, een wok, soep met brood, dat soort dingen. Wat me het meest verbaasde is dat ik bijna niks aan de porties heb gedaan. Alleen al dat zelf koken scheelde blijkbaar zo veel dat het er langzaam afging. Geen crashdieet, geen weegschaal-stress, gewoon een halve kilo of soms een kilo per maand. In iets meer dan een jaar van 99 naar 83. De eerste weken kostte het wel moeite om die gewoonte om te draaien, vooral op de drukke dagen. Maar nu staat er gewoon elke avond iets simpels op tafel en mis ik het bestellen eigenlijk niet. Hoe doen jullie dat met die drukke avonden?

Ik wil mijn verhaal delen, misschien heeft iemand er iets aan. Ik ben Esther, 46, en ik ben in iets meer dan een jaar van 95 naar 79 kilo gegaan. Niet met een streng dieet, want dat hield ik nooit vol. Het rare is dat mijn maaltijden nooit het probleem waren. Ik at gewoon normaal. Het ging mis na het avondeten. Voor de tv begon het dan: een paar crackers met kaas, daarna een handje chocola, nog wat. Elke avond opnieuw. Ik telde het nooit mee, maar het was zo elke dag een flinke extra maaltijd erbij. Een vriendin zei een keer dat ze meteen na het eten haar tanden poetst, juist om niet meer te gaan snoepen. Ik dacht ja hoor, maar ik heb het toch geprobeerd. En het werkte echt. Met die frisse mond heb ik geen zin meer in eten, en het voelt als een soort punt achter de dag. Klaar, gegeten voor vandaag. Verder heb ik bijna niks veranderd. Het ging langzaam, soms maar een halve kilo in een maand, maar het is wel weggebleven. Hoe doen jullie dat met dat avondsnoepen? Ben benieuwd of ik de enige ben.

Ik wil even mijn verhaal delen want misschien herkent iemand het. Ik ben in iets meer dan een jaar van 89 naar 75 kilo gegaan, en het gekke is: ik ben niet echt op dieet geweest. Het zat 'm bij mij vooral in iets heel doms dat ik jarenlang niet doorhad. Ik at namelijk altijd de bordjes van de kinderen leeg. Een halve boterham hier, een paar happen macaroni daar, het laatste stukje vissticks dat bleef liggen. Zonde om weg te gooien, dacht ik. Tot ik een week lang opschreef wat er zo allemaal naast mijn eigen eten naar binnen ging. Ik schrok me kapot, het waren echt twee handen vol per dag. Wat ik nu doe: kliekjes gaan meteen in een bakje voor de volgende dag of in de vriezer, en ik ga pas zelf zitten als ik de tafel heb afgeruimd. Klinkt simpel maar dat ene moment van staan en happen is weg. Verder eet ik gewoon wat ik altijd at, geen verboden lijstjes. De kilo's gingen er langzaam af, soms een halve kilo in een maand, maar het bleef wel weg. Dat vind ik zelf het fijnste. Herkent iemand dit gehap tussendoor? En hoe gaan jullie om met de kliekjes?

Ik wil mijn verhaal delen, want misschien herkent iemand het. Ik ben van 94 naar 81 kilo gegaan in ongeveer tien maanden, en als ik eerlijk ben zat het hem voor mij vooral in een ding: ik haalde altijd grootverpakkingen snoep en chips in huis. Een familiezak chips, een grote reep, een zak drop voor de la. "Voor de gezelligheid" hield ik mezelf voor. Het probleem was dat zo'n zak open ging en dan was ie op. Niet in een keer, maar 's avonds op de bank pakte ik er steeds bij zonder er echt bij na te denken. Ik proefde het amper. Pas toen ik een week opschreef wat er aan tussendoor in ging, schrok ik. Wat ik veranderd heb klinkt simpel maar het werkte voor mij. Ik koop geen voorraad meer. Zin in chips? Dan haal ik een klein zakje en dat is het. Een reep neem ik alleen als we ergens naartoe gaan, niet om in de kast te leggen. Uit het oog scheelt bij mij echt het meeste, want wat er niet ligt eet ik ook niet. Verder heb ik amper iets aan mijn maaltijden veranderd. Geen dieet, geen verboden. Alleen die kast leeg gehouden. Wie heeft dit ook gedaan, en hoe hou je het vol als de rest van het gezin wel die zak op tafel wil?

Ik wil mijn verhaal delen want dit had ik zelf nooit gedacht. Ik at eigenlijk best normaal, geen gekke dingen, en toch bleef ik hangen rond de 90 kilo. Tot een vriendin vroeg hoeveel koffie verkeerd ik op een dag dronk. Toen ik het ging tellen schrok ik: vijf, soms zes per dag. Op het werk de hele dag door, en thuis ook nog met een schepje suiker erbij. Ik ben gaan opzoeken wat zo'n grote koffie verkeerd met melk en suiker nou eigenlijk is. Bij elkaar zat ik makkelijk op 400 a 500 calorieen per dag aan alleen drinken. Dat is gewoon een hele maaltijd die ik er ongemerkt bij naar binnen klokte, terwijl het helemaal niet voelde als eten. Ik heb het niet van de ene op de andere dag afgekapt, want dan houd ik het niet vol. Eerst de suiker eruit, en daarna ben ik overgestapt op gewone koffie met een scheutje melk. Een echte cappuccino bewaar ik nu voor het weekend als iets lekkers. Verder heb ik aan mijn eten niks veranderd. Negen maanden later sta ik op 79 kilo. Geen dieet, geen sportschool, gewoon dit ene ding. Ik snap niet dat ik dit jaren niet doorhad. Iemand anders die hier ook in loopt?

Ik wil mijn verhaal delen want dit had ik zelf nooit verwacht. Ik ben 53 en sliep al jaren slecht, lag vaak tot een uur of een 's nachts op de bank en dan ging ik snaaien. Chips, koek, soms een halve zak drop. Overdag at ik echt niet veel, maar ik bleef hangen rond de 86 kilo en snapte er niks van. Wat het verschil maakte was geen dieet maar mijn slaap aanpakken. Ik ben een vast ritme gaan houden, elke avond rond half elf naar bed, telefoon de slaapkamer uit en de laatste uurtjes geen tv meer maar gewoon een boek. De eerste week was zwaar, daarna viel ik veel sneller in slaap. Het gekke is: toen ik beter ging slapen was die avondtrek opeens weg. Ik lag niet meer uren op de bank dus ik snaaide ook niet meer. En overdag had ik minder zin in zoet, ik las later dat dat met te weinig slaap te maken heeft. Verder heb ik niks aan mijn eten veranderd. In tien maanden ben ik zo van 86 naar 75 kilo gegaan. Geen sportschool, geen dieet, alleen beter slapen en daardoor dat gesnaai 's avonds kwijt. Ik baal dat ik dit niet veel eerder heb geprobeerd.

Ik wil even mijn verhaal delen omdat het misschien iemand helpt. Ik woog vorig jaar 94 kilo en snapte niet waarom, want overdag at ik echt niet veel. Tot ik doorhad dat ik elke avond voor de televisie zat te eten zonder er bij na te denken. Een schaaltje chips, daarna nog een stuk kaas, een paar koekjes bij de koffie. Ik proefde het niet eens echt, het ging gewoon naar binnen. Wat voor mij het verschil maakte was simpel maar in het begin moeilijk vol te houden. Ik eet niet meer voor de buis. Avondeten doe ik weer gewoon aan tafel, rustig, en daarna is de keuken dicht. Als ik dan toch nog wat wil neem ik een kop thee of een stuk fruit aan tafel, niet op de bank. De eerste twee weken was dat echt wennen, mijn handen wisten niet wat ze op de bank moesten doen. Ik ben gaan haken om bezig te blijven, klinkt gek maar het werkte. Na een maand miste ik dat avondsnoepen bijna niet meer. Nu, elf maanden later, zit ik op 78 kilo. Geen dieet, geen sportschool, ik heb alleen dat ene moment van de dag aangepakt. Ik snap niet dat ik dat zo lang niet doorhad.

Ik wil mijn verhaal delen want misschien herkent iemand het. Ik werk al jaren op kantoor (administratie) en ik snapte nooit waarom ik maar bleef aankomen. Ik at thuis echt niet veel. Tot ik een keer een week alles opschreef. Toen viel het kwartje. Elke ochtend een koekje bij de koffie, om half elf de trommel rond als iemand jarig was, 's middags een handje uit de snoeppot op het bureau van een collega, en op vrijdag taart of iets hartigs bij de borrel. Bij elkaar zat ik zo op 400 a 500 calorieen extra per dag zonder dat ik er erg in had. Ik heb niks geks gedaan. Ik neem mijn koffie nu zwart, heb een bakje met komkommer en wat noten op mijn bureau staan, en ik doe niet meer aan elke traktatie mee. Als iemand echt jarig is neem ik een stuk, maar niet bij elk klein dingetje. 's Avonds eet ik gewoon normaal. In ongeveer 11 maanden van 88 naar 74 kilo. Langzaam, maar het blijft eraf en ik heb geen seconde honger gehad. Voor mij zat het hem dus echt niet in de avondmaaltijd maar in al die kleine dingetjes op het werk.

Ik wil dit even delen want ik had het zelf nooit door. Ik ben 44 en kookte elke avond voor het hele gezin. Wat ik niet doorhad: ik at ondertussen een halve maaltijd extra. Een lepel saus proeven, een restje pasta van mijn jongste opeten, het korstje van het brood, even een plakje kaas omdat ik honger had met koken. Allemaal niks denk je, maar samen was dat zo 400 a 500 calorieen per dag die ik nergens meerekende. Toen ik begon op te schrijven wat er allemaal in mijn mond ging, ook al die hapjes, schrok ik me rot. Dus ik heb een paar simpele dingen gedaan: een kop thee naast me tijdens het koken zodat mijn handen bezig zijn, de restjes van de kinderen gaan meteen in een bakje voor de volgende dag in plaats van in mij, en ik proef alleen nog met een klein lepeltje als het echt moet. Verder heb ik niks geks gedaan. Geen dieet, geen pillen, geen sportschool. Gewoon normaal eten met het gezin maar dan zonder al dat onbewuste gehap eromheen. In tien maanden ben ik van 88 naar 78 kilo gegaan. Langzaam, maar het blijft eraf en ik heb geen moment honger gehad. Ik post dit vooral omdat ik denk dat meer mensen dit hebben zonder het te weten. Letten jullie hier ook op, of eet ik als enige de hele dag mee tijdens het koken?

Ik wil mijn verhaal delen omdat ik het zelf bijna niet geloofde. Ik heb niks aan mijn eten veranderd, geen dieet, geen sportschool. Ik ben alleen gestopt met frisdrank, en in vijf maanden is er 9 kilo af. Even de eerlijke achtergrond: ik dronk echt veel cola. Geen light, gewone. Al jaren zo'n anderhalve liter per dag, verspreid over de dag een glas hier en daar. Ik stond er nooit bij stil hoeveel suiker daar in zit tot mijn dochter een keer zei dat het bijna 150 gram suiker per dag was. Dat is meer dan een ons suiker, elke dag, alleen om te drinken. Begin januari ben ik overgestapt op kraanwater en thee zonder suiker. De eerste week had ik echt hoofdpijn en was ik chagrijnig, ik denk een soort afkicken. Daarna werd het snel makkelijker. Na een week of drie miste ik het niet meer, en water met een schijfje citroen vind ik nu zelfs lekkerder. De eerste kilo's gingen er vrij snel af, denk ook veel vocht. Maar het bleef doorlopen: ongeveer een halve kilo per week, zonder dat ik honger had of iets liet staan. Nu vijf maanden later sta ik 9 kilo lichter en mijn broeken passen weer. Ik had nooit gedacht dat één gewoonte zo veel uitmaakte. Ik zeg niet dat dit bij iedereen werkt, maar als je veel frisdrank drinkt: kijk daar eens naar voor je aan ingewikkelde diëten begint. Voor mij was dit het makkelijkste wat ik ooit heb gedaan.