Succesverhalen

Lees hier al een tijdje mee en dacht laat ik ook eens delen. Ben in september begonnen en weeg nu 78, gestart op 93. Geen streng dieet of zo. Ik ben gewoon elke ochtend voor het werk een halfuurtje gaan wandelen, ben gestopt met cola en energy en drink nu alleen water en koffie, en eet doordeweeks een grote salade als lunch in plaats van brood. In het weekend doe ik normaal, ook een biertje of stuk vlaai als ik zin heb. Denk dat dat het volhoudbaar maakt. Eerste 3 maanden ging het langzaam, misschien 3 kilo. Maar daarna ineens sneller, geen idee waarom. Grootste tip die ik heb: niet alles tegelijk willen veranderen. Begonnen met alleen wandelen. Na een maand de frisdrank erbij. Weer een maand later de lunch. Zo went het steeds.

Hoi iedereen, Ik twijfelde of ik dit zou delen maar hier gaat ie. Ik ben van 84,2 naar 76,4 kilo gegaan in 5 maanden en het begon allemaal met iets heel simpels: stoppen met mijn avondglas wijn. Ik dronk elke avond 2 tot 3 glazen rode wijn. Al jaren. Het was gewoon mijn ritueel na het werk, kinderen op bed, bank, fles open. Ik dacht nooit na over de calorieen. Maar dat zijn 250 tot 400 kcal per avond, puur uit wijn. Het begon toen mijn man van de huisarts terugkwam. Zijn leverwaarden waren licht verhoogd. De huisarts zei minder drinken. Toen dacht ik, ik doe mee. Niet gestopt, maar doordeweeks geen druppel meer. Weekend een glas of twee bij het eten, meer niet. Wat ik niet had verwacht: ik snackte ook veel minder. Bij die wijn at ik altijd een schaaltje noten, stuk kaas, stukje chocolade. Makkelijk 200 tot 300 kcal extra. Dus eigenlijk ging ik van 450 tot 700 kcal per avond naar praktisch nul. En ik sliep zoveel beter. Doorslapen tot de wekker ging in plaats van om 3 uur wakker worden. Minder moe, minder zin in troep de volgende dag. Alles hing samen. Na 2 maanden begon het op te vallen. Vriendinnen die zeiden dat ik er goed uitzag. Mijn man is ook 4 kilo lichter geworden. We bewegen niet meer dan voorheen, geen sportschool, niks. Puur door die avondgewoontes. Ik werk parttime in een stomerij en sta de hele dag. Dat hielp misschien ook een beetje maar dat deed ik daarvoor ook al. Het verschil was echt die wijn en alles eromheen. Ik zeg niet dat je moet stoppen met drinken. Maar als je elke avond een paar glazen drinkt en niet begrijpt waarom je niet afvalt, tel die calorieen er eens bij op. Ik schrok me kapot.

Ik rij al 12 jaar taxi en ben in die tijd van 86 naar 106 kilo gekomen. Sluipend, elk jaar een kilo of 2. Tankstation broodjes, FEBO, kantine op het taxistation, energiedrankjes. Je zit de hele dag, je hebt stress, en tussen ritten door eet je uit verveling. In oktober vorig jaar zei mijn huisarts dat mijn bloeddruk te hoog was en cholesterol ook. Medicijnen of zelf iets doen, zei hij. Dat was mijn moment. Wat ik veranderd heb: - Vrouw maakt elke ochtend 2 boterhammen volkoren met kipfilet en een bakje kwark met appel. Dat is mijn hele dag eten in de auto. Rond de 500 kcal. - Thermoskan koffie mee in plaats van tankstation koffie met suiker en melk. Scheelt 200-300 kcal en 4-5 euro per dag. - Voor mijn dienst 20 minuten wandelen met de hond, na mijn dienst nog 15-20 minuten. - FEBO en snackbar geschrapt. In het begin moeilijk want je ruikt alles als je langsrijdt. Resultaat na 7 maanden: 106,3 naar 93,1 kilo. Bloeddruk van 152/95 naar 134/82. Cholesterol van 6,4 naar 5,2. Huisarts zegt dat het nog omlaag kan maar is positief. Wat me het meest verbaast: ik slaap beter, stap makkelijker in en uit de taxi, en heb minder rugpijn na een lange dienst. Mijn zoontje van 9 zei laatst dat ik sneller loop. Dat raakt je dan toch.

Ik werk parttime in een tuincentrum en ben eigenlijk per ongeluk afgevallen. Mijn dochter (7) wilde elke avond "wandelen met mama" en op een gegeven moment dacht ik: vooruit dan. Een kwartiertje werd 25 minuten, werd 35 minuten elke dag. Tegelijk ben ik gestopt met broodjes halen in de kantine. Collega nam altijd haar eigen lunch mee en zag er goed uit, dus ik dacht: ik ook. Volkoren met kipfilet of eiersalade, komkommer, appel. Scheelt makkelijk 400-500 kcal vergeleken met een broodje gezond plus sap plus een Mars. In januari 91,2 kilo bij 1,72. Nu 82,4. Geen app, niks geteld. Broeken van maat 44 passen weer. Een klant zei vorige week "joh, je bent veranderd". Mijn man merkte het pas na 3 maanden.

Ik twijfelde of ik dit zou posten want het is niet zo'n spectaculair verhaal. Maar misschien helpt het iemand die ook denkt dat je een heel streng dieet nodig hebt. Vorig jaar oktober stond ik op de weegschaal bij de huisarts: 104 kilo bij 1.82m. Bloeddruk te hoog, cholesterol niet best. Dokter zei: je moet iets doen, anders medicatie. Wat ik gedaan heb is echt simpel. Geen keto, geen IF, geen supplementen. Gewoon 3 dingen: portiecontrole met kleinere borden en niet meer opscheppen, elke dag 30 min wandelen (begonnen met 15 min en opgebouwd), en doordeweeks geen alcohol meer (weekend wel een biertje). De eerste maand viel er 4 kilo af. Daarna gemiddeld 2 kilo per maand. Soms 3 weken niks en dan ineens een kilo. Je moet echt geduld hebben. Nu sta ik op 86 kilo. Bloeddruk is weer normaal, cholesterol ook verbeterd. En ik voel me een heel ander mens. Trapoplopen gaat weer, ik slaap beter, en mijn vrouw zegt dat ik minder snurk. Het lastigste was eerlijk gezegd de eerste 3 weken. Daarna werd het een gewoonte. Nu zou ik niet meer terug willen.

Vanmorgen op de weegschaal: 99,4 kilo. Ik stond er gewoon naar te staren. De laatste keer dat ik onder de 100 zat was in 2020, voor corona. Begonnen in januari op 108,5 kilo. Ik ben elektricien, zzp, en werk op bouwplaatsen. De kantine daar is gewoon een snackbar - broodjes bapao, frikandellen, Mars, Snickers uit de automaat. Dat was mijn lunch, elke dag. Plus een blikje energiedrank. Makkelijk 1000-1200 kcal aan troep. Mijn vrouw is begonnen met lunchboxen klarmaken. Broodje volkoren met kipfilet of eiersalade, komkommer, een appel, zakje noten. Zit rond de 500 kcal. In het begin voelde ik me het buitenbeentje op de bouw, maar na een paar weken was ik eraan gewend. Verder loop ik elke avond een halfuur met de hond. Niks bijzonders, gewoon door de wijk. 108,5 naar 99,4 kilo in 5 maanden. Niet snel, maar het voelt duurzaam. Mijn vrouw had tranen in haar ogen toen ik het vertelde. Ze maakt zich al jaren zorgen, maar zegt er nooit wat van. Het mooiste is dat ik nu gewoon de trap op kan zonder te hijgen.

Hoi allemaal, ik wilde mijn verhaal delen want ik vind het zelf nog steeds ongelooflijk eigenlijk. Vorig jaar zat ik op 87,3 kilo bij 1,67. Ik werk parttime in een postsorteercentrum, best fysiek werk maar toch kwam het gewicht er steeds bij. Na mijn dienst at ik altijd flink, gewoon omdat ik dacht dat ik dat verdiend had na het werk. Patatje, belegde broodjes van de AH, zakje chips op de bank. Mijn schoonzus gaf me de tip om gewoon 1 week lang op te schrijven wat ik at. Niet tellen, niet wegen. Gewoon in een schriftje zetten wat ik at en hoe laat. Na die week schrok ik me rot. Ik at rustig 4 keer per dag iets tussendoor en 's avonds nog twee keer. Makkelijk 2800-3000 calorieën zonder dat ik het doorhad. Ik ben niks radicaals gaan doen. Gewoon elke avond even terugkijken naar mijn schriftje en de volgende dag 1 ding anders doen. Eerste week patatje na het werk vervangen door brood met kaas. Week later chips op de bank vervangen door een paar noten en een kopje thee. Zo steeds een stapje. Nu 7 maanden later sta ik op 76,5 kilo. Geen app gebruikt, geen dieet gevolgd, niks berekend. Gewoon opschrijven en eerlijk naar mezelf kijken. De weegschaal ging langzaam, soms 2 weken niks. Maar de broeken werden losser en mijn knieën doen geen pijn meer bij het traplopen. Mijn collega's vragen allemaal wat ik doe en dan zeg ik gewoon: opschrijven. Ze geloven me niet maar het werkt echt.

Ja je leest het goed haha. Ik werk parttime bij een ambachtelijke bakker en sta 4 dagen per week tussen de croissants en broodjes. Iedereen zei altijd 'hoe kun je daar werken en afvallen, dat lukt toch nooit'. Toch ben ik in 9 maanden van 89,4 naar 71,2 kilo gegaan. 1.68m voor de context. Het begon toen mijn zus trouwde en ik niet in de jurk paste die ik had besteld. Dat was zo'n klap. Wat voor mij werkte: ik at gewoon een stevig ontbijt thuis VOOR mijn dienst. Twee eieren met roggebrood, een stuk fruit. Als ik vol aan het werk begon had ik geen trek in al die croissants. En ja in het begin proefde ik nog mee maar op een gegeven moment hoeft dat niet meer. Verder niks radicaals. Avondeten normaal maar kleinere porties, meer groente erbij. 3x per week wandelen na het werk, begonnen met 20 minuten en nu loop ik zo'n 45-50 minuten. Geen calorieen geteld, geen app, gewoon bewust eten en 1x per week wegen. De eerste 5 kilo gingen snel (3 weken ofzo), daarna was het echt 0,5-0,8 kilo per week. Maar het ging wel steeds door. Nu zit ik op 71 en voel me zo goed. Mijn knieen doen geen pijn meer en ik heb 3 maattallen kleiner gekocht.

Ik twijfelde lang of ik dit zou delen, maar hier is ie dan. Sinds december ben ik van 89 naar 76 kilo gegaan. Geen fancy dieet, geen personal trainer, gewoon twee dingen veranderd. Ik werk als receptioniste bij een huisartsenpraktijk, dus ik zit de hele dag. In december ben ik begonnen met elke lunchpauze een rondje van 20 minuten te lopen. Regen of niet. En thuis ben ik gestopt met opscheppen vanuit de pan - ik schep nu alles op een kleiner bord en de pan gaat direct in de koelkast. Eerlijk: de eerste 3 weken merkte ik niks. Stond zelfs een keer een halve kilo zwaarder op de weegschaal. Maar ergens in januari ging het los. Elke week een halve kilo, soms meer. Mijn collega's merkten het eerder dan ik zelf. Nu pas ik weer in mijn kleding van 3 jaar geleden. Mijn knieen doen geen pijn meer als ik de trap op loop. En ik slaap zoveel beter. Het klinkt simpel en dat is het ook, maar het was wel volhouden.

Ik twijfelde lang of ik dit zou posten, maar misschien helpt het iemand. Vorig jaar augustus stond ik bij de Primark en paste maat 44 me niet meer. Ik ben 1,67 en woog toen 91,3 kilo. Werk parttime in een dierenwinkel, dus ik sta wel de hele dag maar ik at gewoon te veel. Borrelnootjes bij de tv, brood met pindakaas als ik thuiskwam, koekjes bij de koffie. Allemaal van die kleine dingen die je niet eens meer opvalt. Ben niet gaan dieten of zo. Gewoon eerlijk naar mezelf gaan kijken. Eerste maand alleen de borrelnootjes geschrapt en water in plaats van sap. Tweede maand een half uurtje wandelen na het eten. Derde maand portiegrootte aangepakt - gewoon een lepel minder opscheppen. Nu 9 maanden later weeg ik 74,8 kilo en pas ik maat 36. Niet elke week ging het goed, ik had weken dat ik 400 gram aankwam. Maar het ging uiteindelijk altijd weer de goede kant op. Geen app gebruikt, geen calorieën geteld. Gewoon eerlijk zijn over wat je eet. Het allerbelangrijkste voor mij was dat ik niet alles tegelijk probeerde te veranderen. Elke maand 1 ding. Dat hield ik vol.

Ik twijfelde lang om dit te schrijven maar ik ben nu op een punt dat ik het gewoon wil delen. November vorig jaar stond ik 93,4 kilo op de weegschaal. 1 meter 64 lang. Ik kon amper mijn veters strikken, moest mijn kassastoel op de laagste stand zetten en had 's avonds zulke dikke enkels dat ik mijn schoenen amper uit kreeg. Mijn huisarts zei dat mijn bloeddruk te hoog was en dat ik echt iets moest doen. Ik heb geen speciaal dieet gevolgd. Gewoon 3 dingen veranderd. Ten eerste stoppen met de personeelskorting misbruiken - ik kocht elke pauze een zak chips, een frikandel broodje en een energy drink. Dat was makkelijk 700-800 kcal per pauze. Nu neem ik een broodtrommel mee met twee boterhammen volkoren met kipfilet en een banaan. Ten tweede 's avonds niet meer voor de tv eten - ik at een heel bord pasta en dan nog een toetje en dan nog chips. Nu eet ik aan tafel, rustig, en daarna ga ik wandelen. 30-45 minuten, door de wijk. En ten derde geen frisdrank meer - ik dronk makkelijk een liter cola per dag. Nu water en thee. Dat is het. Geen shakes, geen supplementen, geen sportschool. Vandaag: 74,8 kilo. Maat 38. Mijn bloeddruk is weer normaal, mijn huisarts was echt blij. Ik kan nu gewoon bukken zonder te hijgen. Mijn collega's zeggen dat ik er 10 jaar jonger uitzie. Het duurde lang. Er waren weken dat er niks gebeurde. Een keer 3 weken stil op 82 kilo, ik dacht dat het klaar was. Maar het ging toch weer omlaag. Ik denk dat het geheim gewoon volhouden is, niks speciaals.

Vorig jaar april stapte ik op de weegschaal en zag 104,3 kilo. Ik ben 1,81 en postbezorger, dus ik loop dagelijks zo'n 18.000-22.000 stappen. Je zou denken dat dat genoeg is om slank te blijven. Het probleem was mijn eten. Ochtends een saucijzenbroodje van de Shell, onderweg een Mars of Snickers uit de automaat, 's middags een broodje shoarma of een frikandel speciaal. Avonds nog een biertje of twee op de bank. Ik zat makkelijk op 3000-3500 kcal per dag. Mijn vrouw begon ermee. Ze ging gezonder koken en maakte elke avond een extra portie voor mijn broodtrommel de volgende dag. Thermosfles koffie mee in plaats van stoppen bij het tankstation. Ik ben niet gaan calorieën tellen of een app gaan gebruiken. Gewoon betere keuzes. Na 12 maanden sta ik op 86,1 kilo. Mijn knieën doen geen pijn meer als ik trappen op loop. Mijn collega's vroegen of ik ziek was geweest haha. Niks spectaculairs, gewoon stoppen met troep eten.

Anderhalf jaar geleden paste ik bijna niet meer achter het stuur. Mijn buik drukte tegen het stuurwiel en ik moest de stoel helemaal naar achteren schuiven. Op een gegeven moment zei een collega lachend "nog even en je past er niet meer in". Dat was grappig bedoeld maar het raakte me wel. Ik ben 1,82 en woog toen 106 kilo. Het probleem was duidelijk: ik at de hele dag door in de bus. Broodjes van de tankstop, energiedrankjes, koeken, een kroket bij de halte. Makkelijk 3000+ kcal per dag terwijl ik de hele dag zit. Wat ik veranderd heb: elke ochtend maak ik een broodtrommel klaar. 4 boterhammen volkoren, 2 met kipfilet en 2 met 20+ kaas. Een appel, een banaan, een zakje noten. En een thermoskan koffie zonder suiker. Dat is het. Geen tankstation meer, geen automaat. In het weekend wandel ik met mijn vrouw, 45-60 minuten. Niet hard, gewoon stevig doorlopen. En doordeweeks doe ik na mijn dienst 20 minuten oefeningen thuis. Kniebuigingen, opdrukken, plank. Niks bijzonders. 106 naar 84 kilo in 16 maanden. Mijn buik raakt het stuur niet meer aan. Ik kan mijn veters strikken zonder buiten adem te raken. En die collega? Die is nu zelf begonnen.

Ik werk bij een tuincentrum, dus ik sta en loop de hele dag. Dacht altijd: ik beweeg genoeg. Maar toch bleef ik dik. 87 kilo op mijn 1,64. Vorig jaar juni ben ik begonnen. Geen speciaal dieet, geen app, niks ingewikkelds. Gewoon kleiner eten en bewuster kiezen. 's Ochtends twee boterhammen in plaats van drie. Tussendoor een appel in plaats van een gevulde koek. 's Avonds een normaal bord in plaats van opscheppen tot het vol ligt. Het ging langzaam. Eerste 2 maanden maar 3 kilo. Ik dacht: dit werkt niet. Maar ik ben doorgegaan. Na 5 maanden stond er 78 op de weegschaal en toen ging het ineens sneller. Geen idee waarom. Nu, 10 maanden later: 71,3 kilo. Bijna 16 kilo eraf. Mijn knieën doen geen pijn meer als ik de hele dag sta. Ik kan weer makkelijk bukken om planten op de onderste plank te zetten. En mijn collega's zien het verschil ook, krijg regelmatig complimenten. Wat ik heb geleerd: het hoeft niet ingewikkeld te zijn. Geen keto, geen IF, geen calorieën tellen. Gewoon minder en bewuster. En geduld hebben, want het duurt even.

Ik werk in een schoenenwinkel en het klinkt misschien gek, maar dat was uiteindelijk mijn motivatie. Elke dag bukken, hurken bij klanten, en op een gegeven moment deed alles pijn. Mijn knieen kraakten, mijn rug zeurdde en ik was om 18:00 zo moe dat ik alleen nog op de bank kon liggen. April vorig jaar ben ik begonnen. Niet met een dieet maar gewoon met eerlijk kijken naar wat ik at. Ik at namelijk best gezond - maar veel te veel. Twee boterhammen werden er vier, en dat bakje noten naast de kassa was om 12:00 al leeg. Met Yazio ben ik een paar weken gaan bijhouden en ik schrok: ik zat op 2400 kcal per dag terwijl ik dacht dat het 1600 was. Ik heb het teruggebracht naar 1650-1700 per dag. Geen producten geschrapt, gewoon minder. Kleinere borden, water in plaats van sap, en dat bakje noten vervangen door worteltjes en komkommer met hummus. Na 4 maanden zat ik op 82 kilo en begon ik na het werk 30 minuten te wandelen. In het begin was dat al pittig, nu doe ik 45-60 minuten en geniet ik ervan. Nu, 11 maanden later: 69,3 kilo. Mijn knieen doen geen pijn meer. Ik kan de hele dag door hurken zonder te kreunen. Mijn collega's zeggen dat ik een ander mens ben en eerlijk gezegd voel ik me ook zo. Het belangrijkste wat ik geleerd heb: je hoeft niet alles om te gooien. Gewoon eerlijk kijken naar hoeveel je eet en iets minder doen. De rest volgt vanzelf.

Lang getwijfeld of ik dit zou schrijven maar goed, misschien helpt het iemand. Ik ben elektromonteur, 47, en ik zat al jaren rond de 100 kilo. Op zich niks mis mee dacht ik altijd, ik ben de hele dag bezig. Maar bij de bedrijfskeuring zei de arts dat mijn bloeddruk te hoog was en mijn cholesterol ook niet best. "U moet echt wat kilo's kwijt." Dat was de schop die ik nodig had. Ik heb geen dieet gevolgd, want dat werkt toch niet bij mij. Wat ik wel heb gedaan: 's ochtends niet meer bij de Shell een saucijzenbroodje halen. Klinkt simpel, maar dat was zo'n 450 kcal elke ochtend die ik niet nodig had. In plaats daarvan maak ik thuis twee boterhammen met kaas en neem ik die mee in de bus. Lunchen deed ik ook altijd bij de snackbar als we in de buurt waren. Dat heb ik teruggebracht naar 1x per week. De andere dagen brood, soms een restje van gisteravond. En bier doordeweeks heb ik geschrapt. Weekend mag nog steeds, maar door de weeks drink ik water of thee. Na 13 maanden sta ik op 79,3 kilo. Bloeddruk is weer normaal, cholesterol ook stuk beter. Huisarts was echt tevreden bij de laatste controle. Wat ik heb geleerd: je hoeft geen grote dingen te veranderen. Gewoon die paar ongezonde gewoontes aanpakken die je toch al weet. Bij mij was het het tankstation-ontbijt en het bier doordeweeks. De rest at ik gewoon normaal.

Ik heb mijn hele leven gedieet. Echt alles geprobeerd. Sonja Bakker, Atkins, Weight Watchers, sapkuren, noem maar op. Altijd hetzelfde patroon: 6 weken streng, 5 kilo eraf, en dan langzaam weer terug plus een kilo extra. Vorig jaar mei ben ik met pensioen gegaan en dacht: nu of nooit. Maar dit keer geen dieet. Ik ben gewoon gaan bijhouden wat ik at in een schriftje, de eerste 2 weken zonder iets te veranderen. Puur kijken waar de calorieen zaten. En dat was een schok. Mijn dagelijkse koekje bij de koffie (3 keer per dag!), het wijntje bij het eten, de kaas tussendoor - dat waren bij elkaar zo'n 700-800 extra calorieen per dag. Ik heb niks radicaals gedaan. Koekjes eruit, wijn alleen in het weekend, kaas als ik er echt zin in heb maar niet uit gewoonte. En ik ben gaan wandelen met de hond, elke dag 45 minuten. Dat was alles. De eerste 4 kilo gingen snel, in 6 weken. Daarna werd het langzamer, zo'n halve kilo per week. In november zat ik op een plateau van 3 weken en dacht ik dat het weer niet ging lukken. Maar ik ben gewoon doorgegaan en toen viel de weegschaal ineens weer. Nu weeg ik 72,3 en dat is precies wat ik woog toen ik 30 was. Mijn knieen doen geen pijn meer bij het traplopen, ik slaap beter, en vorige week zei mijn dochter dat ik er 10 jaar jonger uitzie. Dat was het mooiste compliment dat ik in tijden heb gehad.

Ik werk al 19 jaar op een kinderdagverblijf en de laatste jaren merkte ik dat ik steeds meer moeite had om mee te doen. Bukken, op de grond zitten, de kleintjes optillen - alles deed pijn en ik was om 3 uur al bekaf. Maat 48, 96 kilo op 1m64. Begin vorig jaar zei mijn collega eerlijk: "Jos, je hijgt als je de trap oploopt." Dat kwam hard aan maar ze had gelijk. Ik ben toen naar mijn huisarts gegaan en die stuurde me door naar een diëtiste. De diëtiste leerde me niet zozeer WAT ik moest eten maar HOEVEEL. Ik at eigenlijk altijd gezond, maar gewoon te veel. Twee boterhammen werden er vier, en de kaas lag er dik op. Ze liet me een week alles opschrijven en toen zag ik het zwart op wit: 2600 kcal per dag terwijl ik er maar 1800 nodig had. Langzaam aangepast. Porties kleiner, meer groente op mijn bord, minder brood. Niet alles tegelijk maar elke maand iets erbij. Na 14 maanden zit ik op 76 kilo, maat 40. Ik til de kinderen weer op alsof het niks is. Ga op mijn hurken zitten bij de blokkentafel zonder te kreunen. Het mooiste: de kinderen merken het. Een meisje van 3 zei laatst: "Juf Josien, je rent nu net zo hard als wij!" Dat was het allemaal waard. Mijn tip voor iedereen boven de 50: begin niet met rare diëten. Ga naar een diëtiste, laat je eetpatroon doorlichten en pas kleine dingen aan. Het gaat langzaam maar het blijft.

Hoi allemaal. Ik ben Bernadette, 48, al 22 jaar kapster in mijn eigen zaak. Vorig jaar november stond ik op 95,4 kilo (ik ben 1.68) en vanmorgen wees de weegschaal 71,2. Ik wilde het even opschrijven voor mensen die in een vergelijkbare omgeving werken, want elke kapsalon heeft koffie met koekjes, taart als klanten jarig zijn, en aan het eind van de dag pauze met een broodje van de bakker ernaast. Wat voor mij heeft gewerkt: ik breng mijn eigen lunch mee sinds dag 1. Altijd. Een tupperware met salade, vaak bonen of linzen erbij, kipfilet of ei. Ongeveer 400 kcal. Mijn koffie drink ik zwart (eerst afgewend met amandelmelk, nu gewoon zwart). De koekjes op de toonbank staan er nog, maar ik neem er pas eentje als ik echt zin heb, niet op de automatische piloot. Ik ben ook gaan wandelen met de hond, elke avond 45 minuten. Ook als het regent. Voor deze reis waren dat 20 minuten rondjes om het blok, nu loop ik echt door. Op vrije zondagen 2 uur met mijn man langs het kanaal. Een supplement dat ik wel noem: magnesium van Kruidvat voor s avonds, want ik sliep slecht toen ik minder begon te eten. Na 2 weken was dat opgelost. Verder geen shakes, geen producten, niks speciaals. Ik viel de eerste 3 maanden vrij snel af (6 kilo), toen ging het trager - soms maanden 1 kilo, soms 2. Ik heb nooit een vrije dag qua eten ingepland want in mijn hoofd was dat altijd een excuus. Wel gewoon genoten op verjaardagen, met mate. Wat ik niemand aanraad: honger lijden. Als ik honger had at ik een extra bak kwark met bessen. Beter iets dan niets.

Ik ben timmerman, 46 jaar, en dacht altijd dat ik genoeg bewoog op het werk. Maar ondertussen at ik elke ochtend twee broodjes kroket bij de bouwmarkt en dronk ik 4-5 blikjes energiedrank per dag. Woog 101 kilo bij 1.78m. De wake-up call was mijn knie. Kon bijna niet meer hurken en als timmerman is dat een groot probleem. De huisarts zei: 15 kilo eraf en je knie wordt een stuk beter. Dat was april vorig jaar. Wat ik veranderd heb: boterhammen mee van huis in een koeltas. Twee thermoskannen koffie in plaats van energiedrank. En op vrijdag nog steeds friet met de jongens, maar doordeweeks gewoon normaal eten. Geen dieet, gewoon stoppen met rommel. Het duurde 14 maanden maar ik zit nu op 82 kilo. Mijn knie is niet perfect maar een wereld van verschil. Ik kan weer door mijn knieen zonder dat het kraakt. En ik heb gewoon meer energie op het werk. Het enige dat ik echt mis zijn de energiedrankjes. Koffie went maar het is niet hetzelfde. Maar goed, 19 kilo lichter is het meer dan waard.