Foto op een verjaardag en ik schrok van mezelf - 11 maanden en 17 kilo later
Reageer
Herkenbaar verhaal. Bij mij was het de weegschaal bij de huisarts, ik moest gewogen worden voor een recept en er stond 93 kilo. Dat was mijn moment. Nu zit ik op 78 en dat is ruim een jaar geleden. Die schrikmomenten werken blijkbaar echt als keerpunt.
Dat van die cola en energiedranken herken ik helemaal. Ik dronk makkelijk drie blikjes cola per dag, dat is al bijna 420 kcal. Toen ik dat verving door water met een schijfje citroen scheelde dat enorm. Alleen die ene aanpassing en de eerste drie kilo gingen er vanzelf af.
Bij mij was het de trap. Twee verdiepingen naar kantoor en ik stond boven compleet buiten adem. 101 kilo toen. Nu 84, dat is anderhalf jaar geleden begonnen. Net als jij gewoon stap voor stap, geen gedoe met maaltijdvervangers of extreme plannen. Mooie prestatie.
Ik wil niet vervelend doen, maar ik heb zeker vier van dat soort keerpunten gehad en het lukte me steeds niet om het vol te houden. Foto''s, weegschaal, kleding die niet meer past. Pas toen ik echt ging bijhouden wat ik at en een tekort van zo''n 500 kcal per dag aanhield is het gelukt. Dat fotomoment alleen is niet genoeg, je hebt ook een plan nodig.
Daar heb je helemaal gelijk in. Die foto was het startpunt, maar zonder de aanpak erachter was ik nu weer terug bij af. Ik had in 2019 precies hetzelfde, toen was de motivatie er ook maar zonder plan viel ik gewoon terug in oude gewoontes. Dit keer was het verschil dat ik het rustig aanpakte, anderhalve kilo per maand, en niks verbood.