Als slager 17 kilo afgevallen β proeven hoort erbij maar ik ging veel te ver
Ik heb al 22 jaar een slagerij. Elke dag sta ik achter de toonbank, en je proeft de hele dag mee. Een stukje worst hier, een kroket daar, en dan voor de lunch ook nog een broodje frikandel uit m'n eigen vitrine.
Vorig jaar november woog ik 101 kilo bij 1,82. Mijn vrouw zei niks maar ik zag het aan haar gezicht. En eerlijk gezegd werd ik ook steeds vermoeider. Staan achter de toonbank was zwaarder geworden.
Wat ik anders ben gaan doen:
- Niet meer proeven zonder reden. Alleen als ik echt een nieuw recept uitprobeer, en dan een klein hapje.
- Lunch meenemen van thuis. Brood met kaas of een salade. Niet meer uit de vitrine.
- Elke avond na het sluiten een halfuur fietsen. Hoeft niet hard, gewoon even bewegen na een dag staan.
- In het weekend proberen we nu gerechten met minder vlees thuis. Klinkt raar voor een slager maar het werkt.
In een jaar tijd van 101 naar 84 kilo. Mijn klanten zeggen dat ze het verschil zien. En het gekke is: ik verkoop nog steeds evenveel kroketten. Ik eet ze alleen zelf niet meer.
Haha ja stuur maar door. Het lastige is dat je als slager echt niet nee kunt zeggen als een leverancier iets nieuws laat proeven. Maar ik neem nu gewoon een klein hapje in plaats van drie.
17 kilo in een jaar, dat is echt netjes. En grappig dat je zelf minder vlees bent gaan eten thuis. Soms moet je juist afstand nemen van wat je de hele dag doet.
Knap verhaal. Maar een halfuur fietsen na een hele dag staan, hoe hield je dat vol in het begin? Ik merk dat ik na een dag werken gewoon geen energie meer heb om nog iets te doen.
Minder vlees eten als slager, dat had ik niet verwacht. Maar het klinkt logisch eigenlijk. Als je er de hele dag mee bezig bent hoef je thuis niet ook nog eens.
Die tip met de lunch meenemen is zo simpel maar zo belangrijk. Ik werkte bij een snackbar en at ook altijd uit de eigen keuken. Pas toen ik mijn eigen brood meenam ging het veranderen.