sandra_83

Mijn dochter van 8 vroeg het me zondag gewoon recht in m'n gezicht. We waren het fotoboek van vorig jaar aan het bekijken en ze zei "mama waarom sta jij er nooit op". Ik had geen antwoord. Want ze heeft gelijk. Ik sta op misschien 3 foto's van de afgelopen 2 jaar. Altijd ben ik degene die de foto maakt. Of ik sta er net niet op. Of ik zeg "nee joh doe maar zonder mij". Bij 96 kilo op 1,68 wil ik gewoon niet vastgelegd worden. Maar dat betekent dat mijn kinderen later terugkijken en mama nergens zien. Dat vind ik eigenlijk veel erger dan hoe ik eruit zie. Ik ben vandaag begonnen met m'n eten bijhouden. Niet eens streng ofzo, gewoon opschrijven wat ik eet. En vanavond heb ik voor het eerst in maanden een foto laten maken van mij en de kinderen. Ik keek er niet naar want ik weet dat ik het lelijk ga vinden. Maar hij bestaat tenminste. Heeft iemand dit herkenbaar? Dat je jezelf letterlijk onzichtbaar maakt?