Op mijn 56e eindelijk gelukt: van 89 naar 72 kilo in 11 maanden
Reageer
Wat een mooi verhaal. Dat schriftje bijhouden is echt de sleutel geweest bij mij ook. Je schrikt je rot als je ziet hoeveel calorieen er in 'gewone' gewoontes zitten. Bij mij waren het de crackers met roomkaas, 4 keer per dag. Dat was meer dan mijn avondeten.
Ja die schok van het schriftje was echt enorm. Ik at zonder erbij na te denken. Drie koekjes bij de koffie klinkt onschuldig maar als je dat 3x per dag doet is het zo 350-400 kcal. Elke dag. Tel dat maar eens op over een maand.
Dat plateau van 3 weken herken ik. Had ik ook rond de 8 kilo. Je denkt echt dat het niet meer werkt en wil alles omgooien. Maar gewoon volhouden is het antwoord, het lichaam moet even bijkomen. Knap dat je bent doorgegaan.
Ik ben 68 en heb vorig jaar ook 18 kilo kwijtgeraakt. Herken alles wat je schrijft, dat jojo-en van jarenlang, de sapkuren die niks uithaalden. Wat mij ook opvalt is hoe anders mensen reageren. Mijn buurvrouw vroeg letterlijk of ik ziek was. Maar de huisarts was heel blij.
Ha ja die opmerkingen! Mijn zus zei ook 'je bent toch niet ziek?'. Ik snap dat mensen het goed bedoelen maar het is toch raar dat 17 kilo afvallen als iets negatiefs wordt gezien. Maar de huisarts en de fysiotherapeut waren enthousiast, dat telt.
Mooi resultaat maar ik vraag me af of alleen wandelen en minder eten op de lange termijn genoeg is om het gewicht te houden. Zonder krachttraining verlies je ook spiermassa en dan daalt je verbranding. Misschien iets om over na te denken nu je op gewicht bent?