Intuitief eten: ik ben gestopt met calorieen tellen en dit gebeurde er
Reageer
Ik heb intuitief eten ook geprobeerd na 2 jaar MFP en ik ben 6 kilo aangekomen in 4 maanden. Mijn "intuitie" zei gewoon: eet meer. Ik denk dat het niet voor iedereen werkt, zeker niet als je een emotie-eter bent zoals ik. Nu doe ik een soort light versie: alleen eiwitten bijhouden, rest op gevoel.
Herkenbaar wat je zegt over emotie-eten. Intuitief eten gaat ervan uit dat je honger- en verzadigingssignalen normaal werken, maar bij veel mensen die lang gedieet hebben zijn die signalen ontregeld. Een boek dat me hielp: "Eet als een normaal mens" van Jill Westermann.
Wat mooi dat je die middenweg gevonden hebt. Ik herken die obsessie met de app zo erg. Ik woog letterlijk een banaan. Op een gegeven moment dacht ik: dit kan toch niet gezond zijn? Nu eet ik bewust maar zonder app en dat voelt zoveel beter.
Als iemand die bij een dietiste loopt: zij raadde mij ook aan om eerst te leren portiegrootte inschatten voordat je intuitief gaat eten. Dus eerst een tijdje met een keukenweegschaal werken zodat je weet hoe 100 gram rijst of 30 gram kaas eruitziet. Daarna kun je het op gevoel doen.
Snap ik helemaal, het werkt echt niet voor iedereen. Die tip van alleen eiwitten bijhouden is eigenlijk best slim. Eiwitten zijn het moeilijkst om voldoende binnen te krijgen en als je daar op let valt de rest vaak vanzelf mee.
Die tip van je dietiste is goud waard. Ik heb hetzelfde gedaan: 3 maanden alles gewogen om portiegroottes te leren, en daarna de weegschaal weggedaan. Nu kan ik redelijk goed inschatten hoeveel ik op mijn bord heb zonder te wegen. Het is een soort oefenperiode die echt loont.
Ik doe iets vergelijkbaars. Ik tel geen calorieen meer maar ik maak elke zondag een weekmenu. Zo weet ik dat de basis gezond is en hoef ik niet elke dag na te denken. En als ik een keer spontaan een kroketje eet bij de FEBO is dat prima.
Ik doe nu 5 maanden intuitief eten en het gaat verrassend goed. Het moeilijkste was het schuldgevoel loslaten. Ik at een stuk taart en dacht meteen: nu moet ik vanavond minder eten. Dat is geen intuitief eten, dat is nog steeds dieetdenken. Het duurde echt een paar maanden voor ik daar vanaf was.
Wat mij hielp bij intuitief eten was het verschil leren tussen buikhonger en hoofdhonger. Buikhonger is echt: je maag knort, je hebt energie nodig. Hoofdhonger is: je verveelt je, je bent gestrest, je ziet iets lekkers. Zodra ik dat onderscheid kon maken werd het een stuk makkelijker.
Ik doe een soort tussenvariant: ik tel geen calorieen maar ik houd wel een eetdagboek bij. Niet met getallen, maar gewoon opschrijven wat ik eet en hoe ik me erbij voel. Dat geeft inzicht zonder de dwang van een app met balkjes en waarschuwingen.