87 naar 71 kilo op mijn 53e: gewoon stap voor stap
Ik werk bij een tuincentrum, dus ik sta en loop de hele dag. Dacht altijd: ik beweeg genoeg. Maar toch bleef ik dik. 87 kilo op mijn 1,64.
Vorig jaar juni ben ik begonnen. Geen speciaal dieet, geen app, niks ingewikkelds. Gewoon kleiner eten en bewuster kiezen. 's Ochtends twee boterhammen in plaats van drie. Tussendoor een appel in plaats van een gevulde koek. 's Avonds een normaal bord in plaats van opscheppen tot het vol ligt.
Het ging langzaam. Eerste 2 maanden maar 3 kilo. Ik dacht: dit werkt niet. Maar ik ben doorgegaan. Na 5 maanden stond er 78 op de weegschaal en toen ging het ineens sneller. Geen idee waarom.
Nu, 10 maanden later: 71,3 kilo. Bijna 16 kilo eraf. Mijn knieƫn doen geen pijn meer als ik de hele dag sta. Ik kan weer makkelijk bukken om planten op de onderste plank te zetten. En mijn collega's zien het verschil ook, krijg regelmatig complimenten.
Wat ik heb geleerd: het hoeft niet ingewikkeld te zijn. Geen keto, geen IF, geen calorieƫn tellen. Gewoon minder en bewuster. En geduld hebben, want het duurt even.
Wat een mooi verhaal. 16 kilo is echt knap, zeker op onze leeftijd. Ik herken dat van die knieƫn, bij mij was dat ook het eerste wat beter werd toen ik afviel. Ineens kon ik weer de trap op zonder pijn.
Dankjewel! Ja die knieƫn, dat was echt een motivatie om door te gaan. Op een gegeven moment merkte ik dat ik een hele dag kon staan zonder dat het pijn deed en toen dacht ik: dit is het waard.
"Kleiner eten" klinkt zo simpel maar het is het moeilijkste wat er is. Je hele leven heb je geleerd om je bord leeg te eten en dan moet je ineens stoppen als je genoeg hebt. Ik heb daar echt maanden over gedaan om dat te leren.
Ik neem nu altijd een bakje gesneden fruit mee van thuis. Appel, peer, druiven, wat er maar in de aanbieding is. Als ik dan trek heb pak ik daar van. Is het niet hetzelfde als een gevulde koek? Nee. Maar het helpt wel.