Hoe doorbreken jullie het alles of niets denken?
Reageer
Heel herkenbaar, ik was er jaren de klos van. Wat mij uiteindelijk hielp: 1 slechte maaltijd is gewoon 1 slechte maaltijd. Niet de hele dag, niet de hele week. Volgende maaltijd gewoon weer normaal. Klinkt simpel maar het duurde lang voor het klikte. En niet compenseren met minder eten de dag erna, want dan ga je een patroon in van te weinig eten en dan weer te veel eten en dan weer te weinig.
Gek genoeg hielp het bij mij om in het begin juist NIET flexibel te zijn. Geen uitzonderingen en geen grijs gebied. Gewoon 8 weken strak, dan wist ik tenminste waar ik aan toe was. Na die 8 weken kon ik beter inschatten wat wel en niet kon. Maar ik snap dat dit niet voor iedereen werkt, sommige mensen worden er juist rebels van.
Wat mij hielp was 's avonds opschrijven wat er die dag WEL goed ging. 3 dingetjes. Zelfs op een rotdag kun je er 3 vinden: water gedronken, wandeling gemaakt, lunch was prima. Verschuift je focus van 'alles verpest' naar 'bijna alles ging goed en 1 ding niet'.
Dat van die 3 dingen opschrijven ga ik proberen. Ik merk dat ik inderdaad altijd alleen focus op wat er misgaat, terwijl de rest van de dag eigenlijk prima was. Bedankt voor de tip!
Mijn dietiste zei een keer: als je struikelt op straat ga je toch ook niet de rest van de dag op de grond liggen? Ik moest er om lachen maar het klopt precies. Sindsdien als ik te veel eet, denk ik aan die vergelijking en ga gewoon door met m'n dag.
Die vergelijking van die dietiste is zo goed, die ga ik onthouden. Ik deed precies dat - een koekje te veel en dan maar de hele rol. Alsof de dag toch al op was.
Had exact hetzelfde, en het perfectionisme was m'n grootste vijand. Nu hanteer ik gewoon een 80/20 regel: als 80 procent van de week goed gaat, is het prima. Die andere 20 procent hoort bij het leven. Geen schuldgevoel meer. Uiteindelijk 14 kilo kwijt in een jaar, juist door minder streng te zijn. Klinkt tegenstrijdig maar het werkt.