peter.w

In september 2024 ging ik plat. Burnout op mijn 38e. Kon niks meer, lag de hele dag op de bank, en at uit frustratie. In 8 maanden tijd was ik van 89 naar 104 kilo gegaan. Maat 38 werd maat 44. Ik herkende mezelf niet meer. Mijn bedrijfsarts zei iets wat bleef hangen: "Je lichaam heeft nu rust nodig, geen streng dieet. Ga wandelen." Dat was het. Gewoon wandelen. Elke dag een rondje, hoe kort ook. De eerste weken liep ik 15 minuten en was ik kapot. Maar ik bleef gaan. Na een maand was het 30 minuten. Na 3 maanden liep ik elke ochtend een uur voor het ontbijt. Ik begon ook rustiger te eten. Niet tellen, niet wegen, gewoon bewust. Meer groente, minder kant-en-klaar, geen frisdrank meer. Het gewicht ging er langzaam af. Echt langzaam. 1 kilo per maand in het begin. Maar na een half jaar ging het sneller, misschien omdat ik meer bewoog en beter sliep. Nu, maart 2026, weeg ik 82 kilo. 22 kilo lichter. Nog steeds niet op mijn doel (78) maar het komt goed. Het belangrijkste wat ik geleerd heb: niet alles hoeft snel. Mijn burnout leerde me dat ik alles altijd snel en perfect wilde. Ook afvallen. Maar juist door het rustig aan te doen, bleef ik het volhouden. Geen crashdieet, geen bootcamp, gewoon elke dag wandelen en normaal eten. Als je in een moeilijke periode zit: begin klein. Echt heel klein. Het hoeft niet meer te zijn dan 10 minuten buiten lopen.