johan_82

Ik werk al 18 jaar in een bakkerij, 5 dagen per week sta ik tussen de croissants, broden en taarten. Proeven hoort erbij, en na elke shift nam ik restjes mee naar huis. Mijn vrouw zei er niks meer van want ze wist dat ik er niet mee ging stoppen. Vorig jaar augustus zei de bedrijfsarts dat mijn bloedsuiker te hoog was. Niet diabetisch maar wel pre-diabetisch. Dat was een schok, ik ben pas 43. Mijn vader heeft diabetes type 2 en ik weet wat dat betekent. Ik ben niet gestopt met proeven, dat kan niet in mijn vak. Maar ik heb 3 dingen veranderd. Een: proeven doe ik met een klein stukje, niet meer een heel broodje. Twee: restjes gaan niet meer mee naar huis, ik geef ze aan collega's of ze gaan in de vriezer voor de winkel. Drie: mijn eigen lunch is voortaan van thuis, broodtrommeltje met volkoren boterhammen, kaas en rauwkost. In 9 maanden van 98 naar 82 kilo. Bloedsuiker is weer normaal bij de laatste controle. De bedrijfsarts was verbaasd. Het moeilijkste was de eerste maand, daarna went het. Mijn collega's noemen me nu de man met de broodtrommel maar dat vind ik best.