hettie_82

Vorig jaar zomer gingen we met het gezin naar de Efteling. Mijn dochter van 8 wilde per se in de Python en ik dacht, dat doe ik wel even samen. Toen ik in het stoeltje ging zitten kon de beugel niet dicht. Er zat gewoon te veel buik tussen. De medewerker keek me aan en zei vriendelijk dat het niet ging. Mijn dochter zei tegen haar broertje: mamma mag niet mee. Ik stond daar langs de kant terwijl mijn man met de kinderen in de achtbaan stapte. 104 kilo bij 1.66 meter. Dat moment stond alles stil. Dit kon zo niet verder. Die avond thuis schreef ik op wat ik die dag allemaal had gegeten. Twee broodjes kaas bij het ontbijt, een kroket tussendoor, friet in het park, ijs, cola. Ik schrok er zelf van. Geen dieet begonnen, gewoon een paar dingen veranderd. Water met citroen in plaats van frisdrank. Fruit en een handje nootjes in plaats van koekjes bij de koffie. Half bord groente bij het avondeten. En drie keer per week een halfuurtje wandelen door de wijk. De eerste maand verloor ik 3 kilo zonder dat het moeilijk voelde. Daarna ging het langzamer, soms 1 kilo per maand, soms even niks. Maar ik hield vol omdat ik me beter voelde. Meer energie, beter slapen, minder last van mijn knieen. Nu 15 maanden later sta ik op 84 kilo. Nog niet op mijn streefgewicht maar wat een verschil. Afgelopen zomer gingen we weer naar de Efteling. Ik paste in het stoeltje, de beugel klikte dicht en mijn dochter klapte in haar handjes. Dat was het allemaal waard.