🔥

WegMetDieKilos.nl

De grootste Nederlandse community voor afvallen en een gezonde levensstijl.

0
Leden
0
Berichten
0
Nieuw
+ Nieuw bericht plaatsen

Categorieën

🏠 Alle berichten
SuccesverhalenGeplaatst door hettie_823 dagen geleden

Ik paste niet in het stoeltje van de achtbaan - dat was mijn keerpunt

Vorig jaar zomer gingen we met het gezin naar de Efteling. Mijn dochter van 8 wilde per se in de Python en ik dacht, dat doe ik wel even samen. Toen ik in het stoeltje ging zitten kon de beugel niet dicht. Er zat gewoon te veel buik tussen. De medewerker keek me aan en zei vriendelijk dat het niet ging. Mijn dochter zei tegen haar broertje: mamma mag niet mee. Ik stond daar langs de kant terwijl mijn man met de kinderen in de achtbaan stapte. 104 kilo bij 1.66 meter. Dat moment stond alles stil. Dit kon zo niet verder. Die avond thuis schreef ik op wat ik die dag allemaal had gegeten. Twee broodjes kaas bij het ontbijt, een kroket tussendoor, friet in het park, ijs, cola. Ik schrok er zelf van. Geen dieet begonnen, gewoon een paar dingen veranderd. Water met citroen in plaats van frisdrank. Fruit en een handje nootjes in plaats van koekjes bij de koffie. Half bord groente bij het avondeten. En drie keer per week een halfuurtje wandelen door de wijk. De eerste maand verloor ik 3 kilo zonder dat het moeilijk voelde. Daarna ging het langzamer, soms 1 kilo per maand, soms even niks. Maar ik hield vol omdat ik me beter voelde. Meer energie, beter slapen, minder last van mijn knieen. Nu 15 maanden later sta ik op 84 kilo. Nog niet op mijn streefgewicht maar wat een verschil. Afgelopen zomer gingen we weer naar de Efteling. Ik paste in het stoeltje, de beugel klikte dicht en mijn dochter klapte in haar handjes. Dat was het allemaal waard.
11
💬 5 reacties🔗 Delen

Reageer

jannie_783 dagen geleden

Wat herkenbaar dit verhaal. Bij mij was het niet de achtbaan maar het vliegtuig. Moest een gordelverlenger vragen bij de stewardess terwijl mijn man naast me zat. De schaamte die je dan voelt kun je niet beschrijven. Dat was voor mij ook het moment dat ik dacht nu moet het anders. Inmiddels 14 kilo kwijt en vlieg nu zonder verlenger. Dat kleine klikje van die gordel voelde als de grootste overwinning van mijn leven.

piet.vdl3 dagen geleden

Mooi verhaal Hettie. Wat me opvalt is dat jouw aanpak zo simpel is en juist daarom werkt. Even de rekensom: 104 naar 84 is 20 kilo in 15 maanden, dat is iets meer dan een kilo per maand. Dat is precies het tempo waarbij je lichaam kan wennen en je huid mee kan. Veel beter dan die crashdieten waar je 5 kilo per maand verliest en het daarna allemaal weer terugkomt.

sandra.k3 dagen geleden

Die reactie van je dochter bij de tweede keer, dat ze in haar handjes klapte. Daar kreeg ik het even warm van. Kinderen zijn soms de beste reden om vol te houden. Bij mij was het na mijn derde kind dat ik dacht nu moet ik echt iets doen, niet alleen voor mezelf maar ook om een voorbeeld te zijn. Fijn dat je dit deelt, het helpt anderen om die eerste stap te zetten.

hettie_823 dagen geleden

Ja dat moment in de achtbaan was echt bijzonder. Ze klapte en riep mamma past erin. Ik moest bijna huilen daar in dat stoeltje. Kinderen onthouden dat soort dingen, dat besef je pas later. Ze heeft het er nog steeds over als we langs een pretpark rijden.

marijke_893 dagen geleden

Knap gedaan. Bij mij was het geen achtbaanmoment maar een foto op een verjaardag. Ik zag mezelf van opzij en herkende mezelf niet. Dat was genoeg. Nu 8 kilo kwijt in 5 maanden met eigenlijk dezelfde aanpak als jij, gewoon minder rommel eten en meer bewegen. Niks ingewikkelds. Soms denk ik dat we het onszelf te moeilijk maken met al die programmas en schema's terwijl de basis zo eenvoudig is.