corrie.d

Een jaar geleden was ik 93 kilo. Ik ben leidster op een kinderopvang en de hele dag ren je achter peuters aan, til je kinderen op, zit je op de grond en sta je weer op. Fysiek zwaar, maar ik at ook de hele dag mee. Broodjes met de kinderen, koekjes bij de koffie, restjes opeten van de kleintjes die hun bord niet leeg kregen. Het klikte toen een collega zei dat ze haar eigen lunch meenam in een koeltas en gewoon niet meer at van het kindereten. Simpel idee maar het scheelde haar 400-500 kcal per dag. Ik ben dat ook gaan doen. Eigen brood met kip en sla, een bakje tomaatjes, en een appel. En ik ben ook 3 avonden per week gaan wandelen na het eten. Niks bijzonders, gewoon een rondje van 35-40 minuten door de wijk. Mijn man paste dan op de kinderen. Nu sta ik op 76 kilo. Dat is 17 kilo in 12 maanden. Mijn knieen doen geen pijn meer als ik op de grond ga zitten met de kinderen. Ik kan weer makkelijk opstaan zonder mezelf af te duwen. En de kinderen zeggen dat juf Corrie nu sneller is bij tikkertje. Grootste les: niet meer meeten met de kinderen was het verschil.