annemiek.d

Vorig jaar mei ging onze jongste het huis uit. Na 28 jaar kinderen was het ineens stil. Eerste maand veel gehuild, veel op de bank, veel te veel gegeten. Toen dacht ik: ik kan nu twee dingen doen. Nog dieper wegzakken of dit als kans zien. Ik koos het tweede. Begonnen met wandelen. Eerst 20 minuten rondje om het blok, nu loop ik elke ochtend een uur voor het werk. Kost niks, hoef nergens lid van te zijn. Het koken was de grote verandering. 28 jaar lang kookte ik voor 4-5 personen. Grote pannen, ruime porties, altijd genoeg want de kinderen moesten groeien. Ineens koken voor twee was even wennen. Maar het scheelt enorm. Geen restjes meer opeten, geen halve pan pasta die anders weg moet. 89 kilo in mei vorig jaar, vanmorgen 76,1 op de weegschaal. Maat 46 naar 40. Mijn man is 6 kilo kwijt zonder er moeite voor te doen, hij eet gewoon mee. Ik voel me beter dan op mijn 40e. Meer energie, beter slapen, knieen doen geen pijn meer bij de trap. Voor iedereen die hier leest en denkt dat het te laat is: ik ben 56 en het is nooit te laat.