Van 89 naar 75 kilo: ik stopte met de bordjes van de kinderen leegeten
Reageer
Oh wat herkenbaar zeg. Bij mij waren het de korstjes van de boterhammen en het laatste laagje vla uit het pak. Ik dacht ook altijd: zonde om weg te gooien. Sinds ik die restjes meteen in een bakje doe voor de lunch de dag erna scheelt het echt. Niet eens zoveel kilo's maar wel dat opgeblazen gevoel 's avonds.
Ik doe het andersom, ik schep mezelf iets minder op zodat ik nog trek heb voor dat ene restje, dan voelt het niet als extra. Maar dat staan en happen bij het aanrecht ken ik maar al te goed. Vooral met patat op vrijdag, de kliekjes uit de pan gingen zo naar binnen.
Dat van minder opscheppen ga ik proberen, slim. De vrijdagpatat is bij ons ook zo'n moment, de pan met restjes bleef altijd staan tot ie leeg was. Sinds ik 'm meteen leeggooi of in een bakje doe is dat gehap weg.
Bij mij zat het niet bij de kinderen maar bij het koken zelf, steeds proeven en dan toch een tweede schep nemen die niemand ziet. Ik ben gaan opschrijven wat ik op een dag at en kwam er net als jij achter dat er een hele maaltijd tussendoor naar binnen ging zonder dat ik het doorhad.
Dat proeven tijdens het koken is bij mij ook de grote boosdoener, herkenbaar. Wat hielp: een suikervrij kauwgompje terwijl ik kook, dan houd ik mijn mond bezig en proef ik nog maar één keer of het op smaak is. Sinds een paar maanden scheelt dat me echt een hoop gehap.
Goed dat je het een jaar volhoudt, dat vind ik knapper dan snel veel afvallen. Bij mij vloog het er in het begin af en daarna kwam het zo weer terug. Langzaam en blijvend is veel meer waard.
Tip die bij mij werkt: ik zet de pan met restjes niet op tafel maar laat hem op het aanrecht staan en doe het meteen in de vriezer in porties. Wat niet voor je neus staat eet je ook niet op. Klinkt streng maar het is gewoon makkelijker dan steeds nee zeggen.