Van 93 naar 78 kilo als secretaresse - koekjestrommel op bureau en vergadering na vergadering met taart
Ik werk al twaalf jaar als secretaresse op een groot kantoor en als je dat werk kent, weet je precies wat ik bedoel: de koekjestrommel staat letterlijk op mijn bureau. Elke bezoeker krijgt koffie met wat lekkers, en dan pak je zelf ook wat. Vergaderingen? Altijd taart, broodjes, chocolaatjes. Verjaardagen van collega's minstens twee keer per maand.
Vorig jaar november stond ik op de weegschaal: 93 kilo bij 1,68m. Ik schrok me kapot. Niet alleen het getal, maar ik merkte ook dat ik na de lunch altijd zo moe was dat ik amper mijn ogen open kon houden achter mijn scherm.
Ik besloot klein te beginnen. Geen streng dieet, want dat had ik al drie keer geprobeerd en het werkte nooit langer dan twee weken. Dit keer pakte ik het anders aan:
Stap 1 was de koekjestrommel. Die staat er nog steeds (moet van de baas), maar ik heb een la in mijn bureau met eigen snacks: worteltjes, komkommer, een handje noten, soms een rijstwafel met pindakaas. Als ik trek krijg, open ik eerst mijn eigen la.
Stap 2 was lunchwandelen. In plaats van in de kantine blijven zitten na het eten, loop ik nu elke dag een rondje van twintig minuten door het industrieterrein. Niet spectaculair, maar het helpt enorm tegen die middagdip.
Stap 3 was vergaderingen voorbereiden. Klinkt gek, maar ik eet nu altijd een halfuurtje voor een vergadering iets stevigers. Dan is die taart minder verleidelijk. Soms pak ik nog een klein stukje hoor, maar niet meer drie plakken zoals vroeger.
Het ging langzaam. De eerste drie maanden verloor ik maar vier kilo en ik dacht eerlijk gezegd dat het niet genoeg was. Maar ik hield vol, en rond april begon het echt door te tikken. Nu, elf maanden later, weeg ik 78 kilo. Vijftien kilo kwijt zonder een dag te hungeren.
Het mooiste vind ik dat collega's het zijn gaan opmerkten. Twee van hen lopen nu mee met mijn lunchwandeling. En die middagdip? Helemaal weg.
Die koekjestrommel op je bureau, herkenbaar! Ik werk in de thuiszorg en bij elke cliënt staan er schalen met snoep en koekjes. Sinds ik zelf een banaantje en wat noten meeneem gaat het stukken beter. Dat je je eigen la hebt gemaakt vind ik echt een slimme oplossing.
Vijftien kilo in elf maanden als secretaresse met al die verleidingen, dat is echt knap. Ik herken dat van vergaderingen trouwens helemaal. Wij hebben elke vrijdag een teamoverleg met gebak en ik at altijd mee om niet ongezellig te zijn. Jouw tip om van tevoren iets te eten ga ik ook proberen.
Mooi verhaal, maar ik vraag me af of dit op lange termijn houdbaar is. Die koekjestrommel staat er elke dag en verleidingen gaan niet weg. Ik had zelf na een jaar ook vijftien kilo eraf maar daarna langzaam weer zes kilo erbij. Hoe ga je dat voorkomen?
Snap je punt helemaal en ik ben ook eerlijk: ik ben er nog niet. Elf maanden is nog geen twee jaar. Wat ik anders doe dan vorige keren is dat ik mezelf niks verbied. Als ik een koekje pak, pak ik een koekje. Ik probeer het gewoon niet meer elke dag vijf keer te doen. Dat haalde bij mij de druk eraf die vorige diëten altijd kapotmaakte.
Dat lunchwandelen klinkt zo simpel maar ik kan me voorstellen dat het best een ding is als je op een industrieterrein werkt. Loop je een vaste route of wissel je af? En vinden je collega's het niet gek dat je niet meer in de kantine zit?