Na mijn burnout 20 kilo afgevallen - het verband dat niemand noemt
Reageer
Dit verhaal raakt me diep. Ik heb zelf een burnout gehad in 2023 en herken alles: het troosteten, het vastzitten, de schuldgevoelens. Wat bij mij het kwartje deed vallen was dezelfde realisatie: ik at niet uit honger maar uit emotie. Mijn psycholoog noemde het "affect-regulatie via voedsel". Klinkt ingewikkeld maar het betekent gewoon: je gebruikt eten als kalmeringsmiddel.
Herkenbaar! Die term "affect-regulatie" had ik ook nog niet gehoord voor mijn therapie. Mijn psycholoog leerde me om bij trek in zoetigheid eerst 5 minuten te wachten en mezelf af te vragen: wat voel ik nu eigenlijk? 8 van de 10 keer was het antwoord niet "honger" maar "frustratie" of "verveling" of "eenzaamheid". Die 5 minuten wachten is nu mijn krachtigste tool.
Die volgorde die je beschrijft — eerst stress aanpakken, DAN pas voeding — is zo belangrijk en wordt zo weinig genoemd. De hele dieetindustrie zegt "eet minder, beweeg meer" maar als je cortisol door het dak gaat, werkt dat gewoon niet. Je lichaam houdt vet vast als overlevingsmechanisme. Pas als je stresssysteem tot rust komt, kan je lichaam loslaten.
Precies! En het frustrerende is dat je het aan niemand kunt uitleggen. Mensen zeggen "je moet gewoon minder eten" en dan denk je: ja dat weet ik ook wel, maar mijn lichaam WIL niet. Na de therapie snap ik pas dat dat geen wilszwakte was maar fysiologie. Cortisol verhoogt letterlijk je ghrelineproductie (het hongerhormoon). Je HEBT meer honger bij chronische stress.
Die Headspace app die je noemt: gebruik ik ook al 2 jaar. De "slapen" series zijn geweldig. Ik merk dat als ik een week overla met mediteren, mijn slaap meteen slechter wordt en ik meer ga snacken. Er is echt een direct verband tussen mindfulness en eetgedrag.