Sociale druk op feestjes - hoe ga je daarmee om?
Reageer
OH DIT. Elke keer. Ik zeg nu gewoon nee dankje en leg niks meer uit. Dat helpt.
Ik neem nu altijd mijn eigen snack mee naar feestjes. Scheelt discussie.
Het ergste vind ik de opmerkingen. Je bent toch al zo dun. Nee ik ben niet dun ik ben gewoon bezig.
Mijn schoonmoeder is het ergst. Eet toch mee, ik heb speciaal voor jou gekookt.
Die schoonmoeder situatie ken ik. Wat hielp: haar van tevoren een berichtje sturen. Iets als: ik eet mee maar kleinere porties, niet persoonlijk bedoeld. Sindsdien respecteert ze het.
Die schoonmoeder-druk herken ik! Ik zeg nu: "het smaakt heerlijk, ik neem een klein portie." Dan voelt zij zich gewaardeerd en jij houdt controle. Iedereen blij.
Ik zeg nu altijd: ik eet alles maar ik neem kleine porties. Dan zeurt niemand.
Precies wat ik ook doe. Overal een beetje van proeven maar geen volle borden. Niemand merkt het en je geniet nog steeds.
Je hoeft je niet te verantwoorden. Gewoon nee is een complete zin.
Het ergste is als mensen het persoonlijk opvatten. Alsof je hun taart afwijzen betekent dat je hen afwijst. Mijn tante was een keer beledigd omdat ik geen derde stuk appelgebak wilde. Terwijl ik al twee stukken had gehad!
Als man word je ook nog uitgelachen. Oh je gaat op dieet? Eet gewoon normaal man. Alsof bewust eten iets is om je voor te schamen. Ik negeer het maar het irriteert me mateloos.
Mijn strategie: ik eet altijd iets voor ik naar een feestje ga. Een boterham met pindakaas of een eiwitshake. Dan heb ik minder honger en is het makkelijker om nee te zeggen tegen de borrelhapjes.
Soms neem ik gewoon een klein stukje taart en geniet ervan. Het is een feestje, niet elke dag. Ik weiger om me schuldig te voelen over een stukje taart op een verjaardag. Het gaat om wat je de andere 364 dagen doet.
Het werd beter toen ik ermee stopte het een dieet te noemen. Nu zeg ik gewoon dat ik niet zo n trek heb of dat ik al gegeten heb. Geen uitleg, geen discussie.