Al meer dan 10 jaar te zwaar en eerlijk gezegd geloof ik niet meer dat het lukt
Reageer
Piet ik was jij 3 jaar geleden. 52 jaar, 97 kilo, alles al geprobeerd. Het verschil was dat ik stopte met grote plannen. Geen dieet, geen sportschool, geen heel mijn leven omgooien. Gewoon 1 ding: elke dag een half uur wandelen na het avondeten. 3 maanden niks gebeurd op de weegschaal maar ik voelde me beter. Toen de 2e stap: porties iets kleiner, geen tweede bord. Na een jaar 11 kilo kwijt. Nu 2 jaar later nog steeds. Het verschil is dat ik niks doe wat ik niet 10 jaar kan volhouden.
Herkenbaar dat je vrouw er niks meer van zegt. Mijn vriendin ook. Ze was het moe om elke keer enthousiast te doen en dan te zien dat ik na 6 weken weer borrelnootjes op de bank zat te eten. Wat bij mij werkte: ik heb haar er compleet buiten gelaten. Niks gezegd, gewoon stilletjes dingen veranderd. Na 3 maanden vroeg ze of ik afgevallen was. Dat was het mooiste moment.
Dat van je vriendin herken ik precies. Die stilte is erger dan kritiek eigenlijk. Misschien moet ik het inderdaad gewoon stilletjes doen zonder aankondiging. Geen grote plannen deze keer.
Eerlijk? Ik herken het patroon maar ik denk dat het probleem niet wilskracht is maar dat je steeds te veel tegelijk verandert. Keto OF sportschool OF calorieen tellen, nooit alles tegelijk. Ik ben nu 14 maanden bezig met alleen maar minder eten, geen dieet geen naam geen regels, gewoon minder op mijn bord. 19 kilo kwijt. Saaist verhaal ooit maar het werkt.
Wat mij hielp was een podcast over gewoontes en identiteit. Niet afvallen als doel maar jezelf zien als iemand die elke dag beweegt. Klinkt vaag maar op een gegeven moment ga je automatisch de trap nemen en groenten kopen omdat dat is wie je bent. Ik was 15 jaar te zwaar en ben nu 2 jaar op gewicht. Het klikt pas als je stopt met jezelf als hopeloos geval te zien.