Pan niet meer op tafel en sindsdien neem ik geen tweede portie meer
Reageer
Precies dit doe ik ook. De pan blijft op het fornuis en ik eet van een opgeschept bord. Dat stukje lopen is net genoeg drempel. Tegenwoordig ruim ik de restjes ook meteen op in bakjes voor de volgende dag, dan staat het niet meer te lonken.
Die bakjes meteen wegzetten is slim, ga ik overnemen. Dat stukje lopen naar de keuken is inderdaad precies de pauze die ik nodig heb om te merken dat ik vol zit. Fijn dat ik niet de enige ben.
Bij mij werkt dat eerlijk gezegd niet op zichzelf. Ik liep gewoon vrolijk terug voor een tweede schep. Wat wel hielp was een kleiner bord nemen, daardoor schep ik sowieso minder op en is die eerste portie al genoeg. Pan op tafel of niet maakt mij dan niet zoveel uit.
Dat kleinere bord deed bij mij ook veel, maar de pan uit het zicht houden was juist de doorslag. Als het eten voor me staat blijf ik scheppen, of het bord nou groot of klein is. Allebei tegelijk doen werkt bij mij het best.
Ik ben gestopt met de bordjes van de kinderen leegeten en met staand happen tijdens het opruimen. Dat tikte echt aan zonder dat ik het doorhad. Jouw truc met de pan in de keuken ga ik er ook bij doen, klinkt logisch.